4.2 آیا خدا من را متوجه می‌شود؟

‫مردم کنار افراد مشهور ‫کار‌های جنون‌آمیزی انجام میدن ‫البته ایرلندی‌ها کاملاً منحصر به فرد هستن ‫ما معمولاً اطراف افراد مشهور ‫کار خاصی انجام نمی‌دیم ‫به یاد دارم که یه بار با دوستی ‫برای شام بیرون رفته بودیم ‫و سلبریتی محبوب اون وارد رستوران شد ‫علی‌رغم اینکه دوستم رو تشویق کردم ‫او حاضر نشد حتی جلو بره و صحبتی کنه ‫اون نمی‌خواست وقت اون ‫شخص مشهور رو بگیره. ‫مسیح به سلبریتی یا شخصیت ‫مشهور قرن اول میلادی تبدیل شد. ‫هرگاه مسیح به شهر یا ‫روستای کوچکی می‌رفت ‫بر خلاف دوست ایرلندی من ‫مردم بی‌نهایت هیجان‌زده می‌شدن ‫تا زمزمهٔ اومدن مسیح می‌پیچید ‫مردم از هرکجا بیماران‌شون رو ‫می‌آوردن تا مسیح اونها رو شفا بده. ‫در انجیل مرقس راجع به زنی می‌خونیم که ‫نسبت به جمعیت عمل متفاوتی رو انجام داد. ‫او هیجان‌زده عمل نکرد؛ بلکه به ‫آهستگی تلاش کرد با جمعیت مواجه نشه. ‫ولی هم‌زمان تمام تلاشش ‫رو کرد تا مسیح رو لمس کنه ‫باید داستان اون زن رو بشناسین تا ‫بتونین عملی که انجام داد رو درک کنین ‫او ۱۲ سال با بیماری ‫خون‌ریزی دستو پنجه نرم کرده بود ‫این موضوع زندگیش رو سخت کرده بود ‫اما احکام مذهبی دوران زندگی رو ‫حتی از این هم براش سخت‌تر کرده بودن ‫بر اساس احکام تطهیر و معبد، ‫هرکسی که دچار مشکل خونی بود ناپاک ‫محسوب می‌شد و مردم از اون دوری می‌کردن. ‫پس نه تنها اون زن در انزوا به سر می‌برد ‫بلکه هرجا که اون زن قدم ‫می‌گذاشت ناپاک محسوب می‌شد. ‫می‌تونین تصور کنین ‫کسی منشع ناپاکی باشه؟ ‫انگار که او می‌تونست هرکس ‫و هر جایی رو آلوده کنه. ‫کارهای حیات‌بخشی که به راحتی انجام می‌دیم ‫مثل در آغوش گرفتن، بوسیدن و نوازش کردن ‫برای اون زن جرم و دلیل انزوا محسوب می‌شد. ‫و باعث شده بود اون زن طرد بشه. ‫زندگی این زن خیلی نا‌عادلانه بود. ‫اما او برای دریافت شفا حاضر شد خطر کنه. ‫او درباره آمدن مسیح شایعاتی رو شنیده بود ‫چون همه در شهر راجع به ‫آمدن مسیح صحبت می‌کردن. ‫مردم می‌گفتن مسیح نابینایان و ‫ناشنوایان و افلیجان رو شفا میده. ‫اون زن می‌دونست که این داستان‌ها ‫حتما درباره ی مسیح موعود هستن، ‫صد‌ها سال قبل در عهد عتیق ‫نبوت‌هایی درباره ی او وجود داشت، ‫درباره ی مردی که از سوی خدا فرستاده می‌شه ‫تا نجات، شفا و تحول رو به ارمغان بیاره. ‫پس اگر همه می‌خواستن مسیح رو ‫ملاقات کنن کسی متوجه اون زن نمی‌شد، ‫اون سعی کرد به مسیح نزدیک ‫بشه و گوشهٔ ردای مسیح رو لمس کنه ‫تا زن اینکار رو انجام داد احساس ‫کرد درونش تحولی ایجاد شده. ‫او با شادمانی می‌خواست ‫از میان جمعیت خارج بشه ‫که صدایی شنید: چه ‫کسی جامۀ مرا لمس کرد؟ ‫مردم گیج شدن چون همه ‫دور مسیح رو گرفته بودن ‫شاگردان به سرعت به این ‫موضوع اشاره کردن و گفتن: ‫می‌بینی که مردم بر تو ازدحام می‌کنند؛ ‫آنگاه می‌پرسی، چه کسی مرا لمس کرد؟ ‫مسیح پاسخ داد: خیر ‫کسی من رو لمس کرد و ‫قدرتی از من صادر شد. ‫مسیح ناامیدی زن رو به نحوی احساس ‫کرده بود که شاگردانش نمی‌تونستن. ‫نویسندهٔ انجیل مرقس می‌گه: آن ‫زن که می‌دونست بر او چه گذشته، ‫ترسان و لرزان آمده، به پای عیسی ‫افتاد و حقیقت رو به تمامی به او گفت. ‫نمی‌دونم از اون لحظه که مردم ‫متوجه اون زن شدن چه طور گذشت. ‫چون مردم حتما اون زن رو دیدن، ‫شرایط اون زن تنها به این معنی ‫نبود که او رو ناپاک می‌دونستن ‫بلکه معنیش این بود که ‫مردم او رو نادیده می‌گرفتن ‫زیبایی مسیح همین‌جاست. ‫برای مسیح شفای بیماری ‫خونی اون زن کافی نبود. ‫اون می‌خواست مردم اونو بشناسن. ‫اینکه اون زن ردای مسیح رو لمس ‫کرده بود باعث آلوده شدن مسیح نشده بود، ‫و مسیح از عمل اون زن آزرده نشده بود. ‫مسیح گفت: چه کسی من رو لمس کرد؟ ‫چون می‌خواست اون زن رو ‫از ننگ بیماریش شفا ببخشه ‫و اونو دعوت کنه تا داستان ‫شفا یافتنش رو به مردم اعلام کنه ‫چون درست همونجا اون زن ‫می‌تونست دوباره وارد جامعه بشه. ‫مسیح تنها خونریزی اون زن رو متوقف نکرد ‫بلکه انزوای زن رو شفا داد تا در جامعه باشه ‫این ملاقات به من میگه، من ‫برای مسیح تنها یک رقم نیستم. ‫من فقط یک مورد از کسانی ‫که اون نجات داده نیستم ‫من یک صورت بی‌اسم ‫بین ازدحام جمعیت نیستم ‫مسیح منو می‌شناسه من کسی هستم که ‫مسیح می‌خواد اونو بشناسه و تبدیل بسازه.