7 af 56Women's Resources · 56 kaflar

Magdalena - Director's Cut

Magdalena, a film made especially for women, beautifully shares God's love and the gospel, engaging women at the heart level with the potential of changing their lives for eternity. A story of tenderness, freedom and purpose, it portrays Jesus' compassion for women and historical accounts of His interactions with them, as seen through the eyes of Mary Magdalene.

Spyrðu þína spurningu

Biblíutilvitnanir

Deila
Ókeypis úrræði

Viltu skilja Biblíuna dýpra?

Taktu þátt í biblíulestri okkar

Texti

Icelandic (Íslenska)
Eftirfarandi saga er byggð á frásögn sjónarvotta sem segja frá lífi Jesú eins og það er skráð í Guðspjöllum Matteusar, Markúsar, Lúkasar og Jóhannesar. Sögumaður er María Magdalena, sem í Biblíunni er kölluð lærisveinn Jesú. Hún segir söguna um þennan mann sem var uppi fyrir 2000 árum á nákvæman og áhrifamikinn hátt. Það er í höndum leikara að túlka Jesú og þótt enginn leikari geti gert það af verðugleika þá hefur það verið gert til að við getum skilið og meðtekið líf Jesú. NARADINE PRODUCTIONS Í samvinnu við Inspirational Films, Inc Kynnir MAGDALENA Leyst Frá Skömm Palestína – 40 árum eftir Krist Heyrðu! Hérna! Þú sérð mig ekki. Reyndu að ná mér! Ég er hérna! Þú getur ekki náð mér! Ég er hérna! Reyndu að ná mér! Sjáðu Meistaraverkin sem Guð málar á hverju kvöldi eru svo falleg. Þau minna mig á kærleika hans... ...til mín... og til þín. Sá Guð sem skapaði allt þetta? Ég efast um að hann taki eftir mér, hvað þá að hann þekki mig. Kannski myndi Guði almáttugum þykja væntum heilaga manneskju, en ekki mig. Bara að þú hefðir verið með okkur þessi þrjú ár sem hann kenndi, Rivka. Meistarinn Jesús? Saffíra. Viltu segja okkur frá honum María Magdalena? Já, segðu okkur söguna þína. Allt í lagi. Komið inn. Jæja, Við skulum byrja á byrjuninni. Þegar þú hittir Jesú? Nei, til að skilja sögu Jesú, verðum við að byrja á byrjuninni, eins og Heilög Ritning kennir okkur. Í upphafi skapaði Guð himin og jörð, allan gróður, dýr, fugla og öll sjávardýrin. Úr moldu jarðar, mótaði hann fyrsta manninn. Og hann blés lífsanda sínum í vit hans. Fyrsti maðurinn var nefndur Adam. Guð sagði,“það er ekki gott fyrir manninn að vera einsamall. Ég ætla að gefa honum félagsskap og meðhjálp. Guð tók því rif úr síðu Adams og gerði úr því konu sem hann nefndi Evu, hann mótaði hana ekki frá höfði hans til að stjórna henni, ekki frá fótum hans til að trampa á henni, heldur úr síðu hans svo hún yrði honum jöfn, undan handarkrika hans til að vernda hana og nærri hjarta hans til að verða honum hjartfólgin. Guð kærleikans skapaði manninnog konuna í sinni mynd til að lifa sem eitt með honum. Hann gaf þeim vald til að ráða saman yfir sköpuninni. Adam og Eva lifðu í nærveru Guðs í yndislegum garði sem hann hannaði fyrir þau. Garðurinn hét Eden. Guð gékk með þeim og talaði við þau í garðinum. Þar var engin þjáning, þunglyndi né dauði. Guð sagði við Adam, “Þú mátt neyta ávaxta af öllum trjám í garðinum nema af skilningstréi góðs og ills. Ef þú neytir ávaxta þess, muntu deyja.” Dag einn freistaði Satan Evu. Hún fékk sér ávöxt og beit í hann. Hún bauð manni sínum sem var með henni bita og hann át hann. Þessi skammarlega óhlýðni Adams og Evu eyðilagði eininguna í garðinum, bæði milli mannsins og konunnar og milli þeirra og Guðs. Maðurinn varð nú að vinna í sveita andlits síns, og konan að fæða börn sín með þjáningu og vera manni sínum undirgefin. En Guð gaf þeim loforð: að dag einn myndi sæði konunar, niðji hennar, merja höfuð snáksins. Í Biblíunni talar hinn umhyggjusami Guð um áform til að ná aftur samstillingu og heiðri, sköpun sinni til handa. Hann opinberaði Abraham spámanni hluta af áætluninni. Abraham treysti og heiðraði Guð. Og Guð lofaði að blessa Abraham og allar þjóðir vegna hans. Hann lofaði að gefa honum marga afkomendur, jafn marga og sandkornin á sjárvarstöndinni og stjörnur himinsins. Abraham trúði Guði. Því sagði Guð hann vera einn af sínum réttlátu þjónum og kallaði hann “vin Guðs.” Dag einn prófaði Guð Abraham. Hann sagði honum að fórna syni sínum. Abraham vissi að það væri fyrir son hans sem Guð ætlaði að gefa honum marga afkomendur og blessa allar þjóðir. Hann treysti því Guði og hlýddi honum. Guð hrópaði, “Abraham!” Nú veit ég að þú hlýðir mér því þú varst tilbúinn að fórna syni þínum fyrir mig.” Abraham sá hrút rétt þar hjá. Hann fórnaði honum til Guðs í stað sonar sins. Að Guð skyldi sjá fyrir hrúti í stað sonar Abrahams, var fyrirmynd….. smá innsýn inn í stórkostleg áform hans. Þau áform myndu eyða bölvun syndar og dauða og reisa við menn og konur til náins samfélags við hann. Biblían talar um þann sem koma skyldi. Hann myndi verða síðasta fórnin fyrir syndir heimsins. Spámennirnir kölluðu þennann mann “Messías.” Koma hans myndi færa mikla blessun því hann kæmi sem frelsari, spámaður og konungur. Jesaja lýsti því hvað Messías myndi gera þegar hann kæmi. Hinn smurði Guðs mun flytja fátækum gleðilegan boðskap, græða sundurmarin hjörtu, boða herteknum frelsi og bandingjum lausn, boða náðarár Drottins þegar hann myndi frelsa fólkið sitt. Kennari að nafni Jesú gekk um á þessari jörð. Var það hann sem var sendur af Guði til að merja höfuð snáksins, til að fylla þennan myrka heim af ljósi og skipta út bölvun fyrir blessun? Var hann þessi Messías sem lofað var? Gæti hann frelsað alla sem lifðu í ótta, skömm og einmanaleika? Ung stúlka í borginni Nazaret var trúlofuð manni sem hét Jósef. Hún hét María. Guð er með þér og hefur blessað þig ríkulega. Óttastu ekki, María. Þú hefur fundið náð hjá Guði. Þú munt þunguð verða og fæða son og þú skalt kalla hann Jesú. En ég er hrein mey. Hvernig má þetta vera? Heilagur Andi mun koma yfir þig í krafti Guðs. Barnið sem þú munt fæða verður mikill og mun kallaður verða sonur hins hæsta. Elísabet frænka þín mun eignast barn í elli sinni, hún sem var óbyrja er nú komn sex mánuði á leið. Ekkert er Guði ómögulegt. Ég er ambátt Drottins. Megi það verða, sem þú segir. María flýtti sér af stað til að heimsækja Elísabetu frænku sína. Elísabet! María! María frænka! Það er þá satt. Blessuð sért þú meðal kvenna, og blessaður sé ávöxtur kviðar þíns. Og hvaðan kemur mér þetta, að móðir Drottins míns kemur til mín? Því að um leið og ég heyrði kveðju þína, tók barnið viðbragð af gleði í kviði mér. Önd mín miklar Drottinn, Og andi minn gleðst yfir Guði, frelsara mínum, því hann hefur litið til ambáttar sinnar í smæð hennar. Héðan af munu allar kynslóðir mig sæla segja. María dvaldi hjá Elísabetu í þrjá mánuði. Þegar Jósef sá að unnusta hans var með barni, ásetti hann sér að yfirgefa hana hljóðlega. En Guð sendi engil til hans í draumi. Óttastu ekki að taka Maríu sem konu þína. Barnið hennar er af Heilögum Anda. Hún mun son ala og þú skalt kalla hann Jesú, því hann mun frelsa lýð sinn frá syndum þeirra. Jósef giftist því Maríu. Jesús fæddist í Betlehem, í fjárhúsi, því það var ekkert pláss fyrir Jósef og Maríu meðal ættingja þeirra. Og hersveit engla fluttu fregnir af fæðingu hans. Þegar barnið var umskorið, fékk hann nafnið Jesús sem þýðir “Guð frelsar.” María og Jósef fóru svo með hann í musterið til að færa hann Drottni. Þar hittu þau spámann að nafni Símeon. Þessi sveinn er settur til falls og viðreisnar mörgum í Ísrael. Og til tákns sem móti verður mælt, þannig munu hugsanir margra verða augljósar. Og sjálf munt þú sverði níst í hjarta þínu. Þegar ég heyrði sögu hennar, vissi ég að Jesús yrði meira en venjulegur spámaður. Hvað meinti engilinn þegar hann kallaði Jesú “son hins hæsta”? Ekki áttu við að Guð hafi átt “samband” við konu? Nei! Nei! Nei! Nei! Mundu að María var hrein mey. Getnaður Jesú var algjört kraftaverk frá Heilögum Anda Guðs. Guð getur allt. Trúirðu því ekki? Vegna yfirnáttúrulegs upphafs síns, og jafnvel þótt Jesús hafi verið fæddur af konu eins við, var hann svo miklu meira. Snúið baki við syndum ykkar, látið skírast, og Guð mun fyrirgefa ykkur syndirnar. Guð talaði sjálfur um þetta þegar sonur Elísabetar, Jóhannes skírari, skírði menn og konur í ánni Jórdan. Ég skíri ykkur með vatni. En sá mun koma sem er meiri en ég. Ég er ekki verður þess að hnýta skóreimar hans. Hann mun skíra ykkur með Heilögum Anda og eldi. ann stendur með varpskófluna í hendi sinni til að hreinsa láfa sinn og safna hveiti sínu í hlöðuna. Og Heilagur Andi kom yfir Jesú í formi dúfu. Og rödd af himnum sagði: “Þú ert minn elskaði sonur, sem ég hef velþóknun á.” Eftir skírnina, ferðaðist Jesús um svæðið og kenndi. Boðskapurinn staðfesti vald hans. Er þetta ekki sonur hennar Maríu? Jú, það er rétt. Hafið hljóð. Andi Drottins er yfir mér, því hann hefur smurt mig til að færa fátækum gleðilegan boðskap. Hann hefur sent mig til að boða bandingjum lausn og gefa blindum sýn, láta þjáða lausa, og kunngjöra náðarár Drottins. Hann er mælskur. Þessi ritningarstaður rættist í dag er þið heyrðuð hann lesinn. Rættist ritningin? Messías er sá eini sem getur uppfyllt hana. Hvernig getum við vitað það? Orð hans fengu marga til að undrast… og margir trúðu vegna kraftaverka hans. Þarna er hún. Og byrjuð aftur. Hver er þetta? Þetta er kennarinn frá Nasaret, Jesús. Halló. Halló. Snúðu við. Þín er ekki óskað hér. Meistari, láttu hana vera. Þú ættir ekki að saurga þig með að líta á hana. María. Hvað vilt þú okkur, Jesús frá Nasaret? Við vitum hver þú ert, Guðs heilagi! Hafið hljóð! Illu andar, komið út af þessari komu. Hún er dáin. Hann hefur drepið hana! Hann ætlar að snerta hana! Nei! Heilagur maður myndi ekki gera slíkt! María, dóttir Abrahams. Hún er lifandi! Þetta er kraftaverk! Hver er þessi maður? Jafnvel andarnir hlýða honum! Þetta er kraftaverk. Þetta er kraftaverk. Hvernig má þetta vera? Þakka þér. Þakka þér. Þakka þér. Þakka þér. Frá þessari stundu, fylgdi ég honum. Ég vildi bara þóknast Guði. Árum saman lifði ég í skömm. En Jesús gaf mér uppreisn æru. Kraftur hans rak út illu andana. Safíra! Dína, þú heyrðir Jesú kenna og sást ýmis kraftaverk. Já. Þá veistu af hverju ég yfirgaf allt til að fylgja honum. Og ég var ekki ein um það. Til dæmis lærisveinar hans: Símon Pétur, Bartólómeus, Matteus, Júdas Ískaríot, og hinir átta. Og konurnar: Súsanna, Jóhanna, ég sjálf og aðrar sem gáfu af sínu heimilishaldi til að styðja við Jesú og lærisvea hans. Við vonuðum öll að Guð hefði nú loksins sent Messías, sem við þráðum svo að fá. Við þurftum svo sannarlega á frelsara að halda. Rómverjar stjórnuðu okkur með járnhnefa. Þeir tóku allt sem okkur þótti vænt um og skattlögðu restina. Við vorum svöng, bæði andlega og líkamlega, við þurftum einhvern til að sýna okkur veginn til Guðs. Eftir margra ára vonbrigði og erfiði höfðu flest okkar gefið upp vonina. En Jesús virtist gefa von hvert sem hann fór. Hver- hver er þetta? Ungur maður. Einkasonur ekkju. Ungi maður, stattu upp! Mikill spámaður hefur risið upp á meðal okkar! Guð er kominn til að frelsa fólkið sitt! Sæl eruð þið fátæk, því ykkar er Guðsríkið. Sæl eruð þið sem hungrar því þið munuð södd verða. Sæl eruð þið sem nú grátið, því að þið munuð hlæja. Sæl eruð þið, þá er menn hata ykkur, útskúfa og smána ykkur, og bera út óhróður um ykkur, vegna mannssonarins. Fagnið á þeim degi og leikið af gleði, því laun ykkar eru mikil á himnum, Á sama veg fóru feður þeirra með spámennina. sautján, átján, nítján, tuttugu. Þetta er allt sem ég á. Hvað meinarðu að þetta sé allt sem þú átt! En vei ykkur, þið ríku, því að þið hafið tekið út huggun ykkar. Hann vill ekki verða ríkur. Sá er skrýtinn. Vei ykkur sem nú hlæið, því að þið munuð sýta og gráta. Vei ykkur þegar allir tala vel um ykkur, því að á sama hátt breyttu feður þeirra við falsspámennina. En ég segi ykkur sem á mig hlýðið, elskið óvini ykkar. Gerið þeim gott sem hata ykkur, blessið þá sem bölva ykkur, og biðjið fyrir þeim sem misþyrma ykkur. Ef einhver slær þig á kinnina, réttu honum þá hina líka. Taki einhver skikkju þína, gefðu honum skyrtuna líka. Gefðu hverjum þeim sem biður þig. Taki einhver það sem þú átt, biddu ekki um það aftur. Gerið öðrum það sem þið viljið að þau geri ykkur. Og þótt þið elskið þau sem ykkur elska Hvaða þökk eigið þið skilið fyrir það? Því að syndarar elska líka þau sem þau elska. Og þótt þið gerið þeim gott sem gera ykkur gott, hvaða þökk eigið þið skilið fyrir það? Því að syndarar gera slíkt hið sama. Hvernig gat hann snert hana? Hvernig gat hann talað við hana? Andstyggilegt! Nei, elskið óvini ykkar, og gerið gott og lánið án þessa að vænta nokkurs í staðinn. Þá munu laun ykkar verða mikil, og þið munuð verða synir og dætur hins hæsta, því hann er góðgjarn við vanþákkláta og vonda. Verið miskunnsöm, eins og faðir ykkar er miskunnsamur. Jesús, bjargaðu okkur! Dæmið ekki, þá munuð þið ekki heldur verða dæmd! Sakfellið ekki, þá munuð þið ekki heldur verða sakfelld! Fyrirgefið, og ykkur mun verða fyrirgefið. Leiddu okkur þinn veg, Drottinn! Gefið og þá mun ykkur gefið verða, því með þeim mæli sem þið mælið, mun ykkur aftur mælt verða. Hvort fær blindur leitt blindan? Munu þeir ekki báðir falla í gryfju? En, því sérð þú flísina sem er í auga bróður þíns eða systur, en tekur ekki eftir bjálkanum sem er í þínu eigin auga? Meistari, leiddu okkur! Við þörfnumst þín, Drottinn! Sæll er sá kviður er þig bar og þau brjóst er þú mylktir! Já, sælir eru þeir sem heyra Guðs orð og varðveita það. Jesús kenndi að Guð kemur ekki fram við syndara sem óvini sína heldur sem týnda sauði sem hann leitar að, frelsar og setur í hjörðina sína Við vissum ekki að þessi kærleikur og virðing væri jafnvel ætluð þeim sem við höfðum fyrirlitið í margar aldir, kynblendingum með annars konar siði sem hneyksluðu við okkur. Ekki fyrr en Jesús ákvað að fara í gegnum Samaríu. Hver er þessi kona sem allir fyrirlíta? Hún er Samverji. Er það ekki nógu slæmt? Komdu. Við þurfum að versla í matinn og megum ekki láta meistarann bíða eftir okkur. Viltu gefa mér drykk? Þú ert gyðingur. Ég er samversk kona. Hvernig má það vera að þú biður mig um drykk? Ef þú þekktir gjöf Guðs og hver sá er sem biður þig um drykk, þá myndir þú biðja hann og hann myndi gefa þér lifandi vatn. Herra, Þú hefur enga ausu og brunnurinn er djúpur. Hvaðan hefur þú þá hið lifandi vatn? Faðir okkar, Jakob gaf okkur þennan brunn. Hann drakk sjálfur úr honum, einnig börnin hans og kvikfénaður Ekki telurðu þig vera meiri en hann var? Öllum þeim sem drekka af þessu vatni mun aftur þyrsta. en þau sem drekka af vatninu sem ég mun gefa þeim, mun aldrei að eilífu þyrsta. Heldur mun vatnið sem ég gef þem, verða þeim að lind, er sprettur upp til eilífs lífs. Herra, Gef mér þetta vatn. Til þess að mig þyrsti ekki eða þurfi að fara hingað til að ausa upp vatni. Farðu og náðu í manninn þinn, og komdu aftur. Ég... Ég á engan eiginmann. Það er rétt þegar þú segir að þú eigir engan eiginmann. Þú hefur verið gift fimm mönnum, Og sá sem þú býrð með núna er ekki eiginmaður þinn. Þú hefur sagt mér sannleikann. Ég heyri að þú ert spámaður. Samverskir forfeður mínir tilbáðu Guð á þessu fjalli. En þið Gyðingar segið að Jerúsalem sé staðurinn sem við eigum að tilbiðja á. Trúðu mér kona, sá tími mun koma þar sem þú munt hvorki tilbiðja Guð hér á þessu fjalli né í Jerúsalem. Þið Samverjar vitið eiginlega ekki hvern þið tilbiðjið. En sá tími kemur, og er þegar hér, þegar fólk mun tilbiðja Föðurinn fyrir kraft Heilags Anda og færa honum hreina lofgjörð. Það þráir hann. Guð er andi, og aðeins fyrir kraft Heilags Anda getur fólk tilbeðið hann eins og hann raunverulega er. Þetta er konan. Af hverju er hann að tala við hana? Veit hann hver hún er? Ég veit, að Messías mun koma. Og þegar hann kemur, mun hann segja okkur allt. Ég er hann. Komið og sjáið manninn sem sagði mér allt sem ég hef gert. Komið. Gæti hann verið Messías? Messías? Sá sem lofað var? Nei það getur ekki verið. Komið og sjáið. Komið. Meistari, fáðu þér að borða! Ég hef fæðu sem þið vitið ekkert um. Kom einhver með mat handa honum? Mín fæða er að hlýða þeim sem sendi mig, og ljúka því verki sem hann fól mér að vinna. Akrarnir eru hvítir og tilbúnir til uppskeru! Sjáið hve margir eru að koma! Er fagnaðarerindið líka fyrir Samverja? Fólkið í þorpinu kom til Jesú og bað hann að vera kyrran og kenna þeim. Við dvöldum þar í tvo daga og margir Samverjar trúðu á hann. Biðjið og ykkur mun gefast: leitið og þið munuð finna; Knýið á og fyrir ykkur mun upp lokið verða. Því að hver sá öðlast sem biður, sá finnur sem leitar, og fyrir þeim sem á knýr, mun upp lokið verða. Er nokkur sá faðir ykkar á meðal sem gefur syni sínum höggorm, er hann biður um fisk? eða sporðdreka ef hann biður um egg? Fyrst þið sem eruð vondir hafið vit á að gefa börnum ykkar góðar gjafir, hve miklu fremur mun mun Faðirinn himneski gefa þeim Heilagan Anda sem biðja hann. Því segi ég ykkur: verið ekki áhyggjufull um líf ykkar, hvað þið eigið að eta né heldur um líkama ykkar, hverju þér eigið að klæðast. Lífið er meira en fæðan og líkaminn meira en klæðin. Hyggið að hröfnunum, hvorki sá þeir né uppskera, ekki hafa þeir forðabúr eða hlöðu og Guð fæðir þá. Hve miklum mun eruð þið fremri fuglunum? Hver ykkar getur með áhyggjum aukið spönn við aldur sinn? Fyrst þið orkið ekki svo litlu, hví látið þið allt hitt valda ykkur áhyggjum? Hyggið að liljunum, hversu þær vaxa. Hvorki vinna þær né spinna. en, ég segi ykkur: jafnvel Salómon í allri sinni dýrð var ekki svo búin sem ein þeirra. Fyrst Guð skrýðir svo grasið á vellinum, sem í dag stendur,en á morgun verður í ofn kastað, hve miklu fremur mun hann þá klæða ykkur, þið lítiltrúaðir. Auktu við trú okkar. Ef þið hefðuð trú eins og mustaðskorn gætuð þið sagt, við mórberjatré þetta: ríf þig upp með rótum og fest rætur í sjónum, og það myndi hlýða ykkur. Ekki verður umflúið að til ginninga komi, en vei þeim er veldur, Betra væri honum að hafa mylnustein um hálsinn og vera varpað í hafið en að tæla einn af þessum smælingjum til falls Hverju er Guðs ríki líkt? Líkt er það: Mustarðskorni sem maður tók og sáði í jurtagarð sinn. Það óx og varð tré og fuglar himins hreiðruðu sig í greinum þess. Ég veit ekki alveg hvað hann er að tala um. Hvers vegna etið þið með tollheimtumönnum og bersyndugum? Syndurum? Ekki þurfa heilbrigðir læknis við, heldur þeir sem sjúkir eru. Ég er ekki komin til að kalla réttláta, heldur syndara til iðrunar. Hann er að koma! Hann er hér! Sjáið! Jesús! Jesús! Ég bið þig að bjarga dóttur minni. Sýndu okkur miskunn, herra Hún er aðeins tólf ára og er að deyja. Gerðu það, komdu. Ef ég gæti aðeins snert klæðafald hans, yrði ég heil. Jaírus, það er of seint... Láttu hann vera, Jaírus. Jesús! Dóttir þín er dáin. Ekki ónáða kennarann lengur. Óttastu ekki. Trúðu aðeins og hún mun læknast. Hver var það sem snerti mig? Einhver snerti mig, því ég fann að kraftur fór út frá mér. Það var ég sem snerti þig. Ég hef þjást af blæðingum í tólf ár. Ég hef eytt öllu sem ég á í lækna sem gátu ekkert gert. En þegar fingur mínir snertu klæðafald þinn, læknaðist ég. Dóttir, trú þín hefur bjargað þér. Far þú í friði. Þakka þér. Hann kallaði hana “dóttur?” Já, einhverja konu sem hefur verið óhrein í tólf ár samkvæmt lögmáli okkar. Hann sá mein hennar og læknaði hana. Ég veit ekki hvort færir meiri lækningu, kraftur Jesú, eða umhyggja hans. Grátið ekki, hún er ekki dáin, hún sefur. Barn, rístu upp. Gefið henni eitthvað að borða. Hlustið á mig.. segið engum frá því sem gerðist hér. Hún er lifandi. Dóttir forstöðumannsins... Kennarinn reisti hana upp frá dauðum! Lofaður sé Guð! Hún lifir! Fréttir af kraftaverkum Jesú spurðust víða, æ fleiri fóru að fylgja honum. Meistari, sendu fólkið í burt. þá geta þau farið til þorpa og bæja í grendinni, keypt sér mat og gistingu. Það er ekkert hér. Gefið þið þeim eitthvað að borða. Við höfum bara fimm brauð og tvo fiska. Blessaður sértu, Drottinn Guð, konungur alheimsins, sem mettar okkur brauði jarðar. Þetta er kraftaverk. Ótrúlegt! Við fengum öll fylli okkar, og þegar við söfnuðum saman afgöngunum voru tólf fullar körfur eftir! Stórkostlegt kraftaverk sem minnir okkur á þær blessanir sem Jesús færir, og að við eigum að fylgja honum. Vill einhver ykkar koma með mér? Ég vil fylgja þér herra, en leyf mér fyrst að kveðja fjölskyldu mína. Enginn sem leggur hönd á plóginn og horfir aftur, er ekki hæfur í Guðs ríki. Hver sem vill fylgja mér, afneiti sjálfum sér, taki kross sinn daglega og fylgi mér. Því að hver sem vill bjarga lífi sínu, mun týna því, og hver sem týnir lífi sínu mín vegna, hann mun bjarga því. Hvað stoðar það, að eignast allan heiminn en týna og fyrirgjöra sjálfum sér? En þeim sem blygðast sín fyrir mig og mín orð, mun mannssonurinn blygðast sín fyrir er hann kemur í dýrð sinni og dýrð Föðurins og heilagra engla. En ég segi yður með sanni: nokkrir þeirra sem hér standa, munu eigi dauða bíða fyrr en þeir sjá Guðs ríki... Vertu ekki hrædd, litla hjörð, því að Föður yðar hefur þóknast að gefa ykkur ríkið. Seljið eigur ykkar og gefið ölmusu. Fáið ykkur pyngjur er fyrnast ekki, fjársjóð á himnum er þrýtur ekki, þar sem þjófur fær eigi í nánd komist né mölur spillt, því hvar sem fjársjóður ykkar er, þar mun og hjarta ykkar vera. Kona, þú er laus við sjúkdóm þinn. Sjáiði! Sjáiði, hún er læknuð! Þetta er kraftaverk! Sjáiði, sjáiði, hún er læknuð! Komið, sjáið! Annað kraftaverk! Lo-lo-lo-lof sé Guði! Átján ár. Guð blessi þig meistari! Sex daga skal vinna, komið þá og látið lækna ykkur en ekki á hvíldardegi. Hræsnarar! Leysir ekki hver ykkar á hvíldardegi naut sitt eða asna af stalli og leiðir til vatns? En þessi kona sem er dóttir Abrahams og Satan hefur fjötrað í full átján ár, mátti hún ekki leyst verða úr fjötrum þessum á hvíldardegi. Rómversk yfirvöld og trúarlegir leiðtogar óttuðust hversu margir fylgdu Jesú. Mér skilst að margir hafi nú þegar hyllt hann sem konung. Konung? Konung betlara, vændiskvenna og þjófa. Við höfum áður séð hans líka. Þeir koma, flytja boðskap sinn, fara svo og gleymast. Látið ekki blindast. Fylgnin við hann vex með hverjum degi. Fólkið dáir hann... ...og telur hann konung. Ég vara ykkur við. Ef þessi maður storkar friðnum áfram, kalla ég þig til ábyrgðar. Kannski hefur hann rétt fyrir sér. Það er kominn tími til að ræða við þennan Galílea. Þetta er mjög lítið. Bara tveir litlir peningar. Getur hún ekki gefið meira? Ég segi ykkur að þessi fátæka ekkja gaf meira en allir aðrir. Hinir allir lögðu í sjóðinn af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum, alla björg sína. Segðu okkur: með hvaða valdi gerir þú þetta? Hver hefur gefið þér þetta vald? Ég vil leggja spurningu fyrir ykkur. Segið mér, var skírn Jóhannesar frá Guði eða mönnum? Við vitum það ekki. Ég segi ykkur þá ekki heldur með hvaða valdi ég geri þetta. En í stað þess að sjá umhyggju Jesú, þá vildu þeir sem stóðu í gegn honum einungis finna leið til að ákæra hann. Syndari! Hórkona! Skækja! Hórkona! Skækja! Meistari, Þessi kona var staðin að hórdómi. Í lögmáli okkar, bauð Móse að slíka konu skyldi grýta til dauða. Grýtið hana! Skækja! Grýtið hana! Grýtið hana! Skækja! Grýtið hana! Hvað segir þú? Meistari, við höfum vitnisburð tveggja. Hvað eigum við að gera við þessa konu? Hvar er maðurinn? Lögmálið segir að það eigi að dæma hann líka. Sá ykkar sem syndlaus er, kasti fyrsta steininum. Kona, hvað varð af þeim? Sakfelldi þig enginn? Enginn, herra. Ég sakfelli þig ekki heldur. Far þú. Syndga ekki framar. Haltu á mér! Upp á axlirnar. Sérðu núna? Ég get séð Jesú. Hann hundsar lögmálið, Sáðmaður gékk út að sá sæði. og hvíldardaginn Og þegar hann sáði korninu, féll sumt hjá götunni en það var traðkað niður, hann samneytir syndurum. Ef við leyfum honum að halda svona áfram, munu allir trúa á hann, og rómverska yfirvaldið mun ákveða að eyðileggja musterið okkar! Sum sáðkornin féllu í góða jörð. Þeir náðu ekki að leiða Jesú í gildru eða minnka eftirfylgnina við hann, en þeir ákváðu að þagga niður í fullyrðingum hans um að hann væri Messías. Og þeir fundu mann sem var fús til að svíkja hann. Jesús fór oft með þeim sem fylgdu honum upp á Olífufjallið til að biðja. Þetta kvöld virtist hann vera í mikilli angist. Af hverju sofið þið? Standið upp, og biðjið um að þið fallið ekki í freistni. Júdas. Er það með kossi sem þú svíkur mannssoninn? Eigum við að ráðast á þá? Handtakið hann. Nú er nóg komið! Komuð þið með sverð og barefli eins og ég væri ræningi? Ég var með ykkur í musterinu alla daga en þið snertuð mig ekki. En þetta er ykkar tími, þegar vald myrkursins ríkir. Takið hann! Var hann svikinn af vini sínum? Af sínum eigin lærisveini? Já, sem við þekktum vel og treystum. Gætið hans vel. Þetta kvöld var hann hæddur og barinn af vörðunum. Gettu hver sló þig? Spáðu! Hver mun slá þig næst? Hættið! Hættið, segi ég! Færið hann fram fyrir ráðið. Segðu okkur, ert þú Messías? Þótt ég segði ykkur það, munduð þið ekki trúa mér. Og ef ég spyrja þig spurningu, munt þú ekki svara mér. En upp frá þessu mun mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar. Ert þú þá, sonur Guðs? Þið segið að ég sé það. Hann guðlastar. Hvað þurfum við nú framar votta við? Hver gefur honum vald til að segja þetta? Nú hafið þið heyrt hann guðlasta! Við höfum sjálfir heyrt það af munni hans. Hann er sekur og á skilið dauðadóm. Við förum með hann til Pílatusar. Já. Já. Burt með hann! Þeir færðu hann fram fyrir Pontíus Pílatus, rómverska ríkisstjórann. Pílatus, var miskunnarlaus stjórnandi, ábyrgur fyrir þúsundum krossfestinga. Hvað viljið þið mér, á þessum tíma dags? Við höfum komist að raun um að þessir maður leiðir þjóð okkar afvega. Hann æsti upp lýðinn á musterismarkaðinum. Við fundum hann sekan. Hann bannar að gjalda keisaranum skatt og segist sjálfur vera Kristur konungur. Konungur? Ert þú konungur Gyðinga? Þú segir það. Við höfum engan konung nema keisarann. Við höfum lögmál, og samkvæmt lögmálinu á hann að deyja því hann segist vera Guðs sonur. Þessi maður, hefur ekkert það drýgt sem dauða er vert. Ætla ég því að hirta hann og láta lausan. Ef þú lætur hann lausan, ert þú ekki vinur keisarans! Krossfestu hann! Já, krossfestu hann! Þú, þú, hýðið hann. Hver sem gerir sjálfan sig að konungi, rís gegn keisaranum. Eftir hverju ertu að bíða, Pílatus? Burt með hann. Líflátið hann! Krossfestið hann! Hann gerði ekkert rangt. Hættið, hann er Messías! Guðlastari! Líflátið hann! Hann gerði ekkert rangt! Þurfið þið að pína hann? Setjið hann frjálsan! Krossfestið hann! Krossfestið hann! Krossfestið hann! Frá! Farið frá! Burt með ykkur! Burt! Færið ykkur!! Farið frá! Frá! Farið frá! Þú, farðu frá! Burtu segi ég! Stattu upp! Þú! Hvað heitirðu? Símon frá Kýrene. Komdu hingað. Skerið á reipin! Þú, haltu á honum. Áfram með þig! Frá! Frá! Frá honum! Burt! Farið frá! Við grátum þig, Drottinn, við grátum. Drekktu þetta. Drekktu. Já, drekktu Drottinn. Jerúsalemdætur, grátið ekki yfir mér, en grátið yfir sjálfum ykkur og börnum ykkar. Því sé þetta gert við hið græna tréð, hvað mun þá verða um hið visna? Guð hjálpi ykkur. Við biðjum fyrir þér. Upp með krossinn! Fyrirgefðu þeim Faðir... þeir vita ekki hvað þeir gera. Hann bjargaði öðrum; bjargi hann nú sjálfum sér. Já. Bjargaðu þér. Þú ert Messías. Stígðu niður af krossinum! Sýndu okkur nú eitt kraftaverk. Því sá er bölvaður af Guði sem hangir á tré. Sorg sem beitt sverð, mun nísta hjarta mitt. Og sorg sem beitt sverð, mun nísta hjarta þitt. Af hverju? Ert... Þú... ekki Messías? Bjargaðu Sjálfum þér og okkur. Hræðist þú ekki einu sinni Guð? Við erum undir sama dómi og hann, en hann hefur ekkert illt aðhafst. Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt. Sannlega segi ég þér: í dag muntu vera með mér í Paradís. Um hádegisbilið, varð himininn myrkur í þrjár klukkustundir. Faðir... í þínar hendur fel ég anda minn. Dýrð sé Guði… svo sannarlega var þessi maður réttlátur. Maður nokkur í trúarráðinu hafði ekki tekið þátt í að dæma Jesús. Hann var frá Arimaþeu og hét Jósef. Hann bað Pontíus Pílatus um leyfi til að leggja líkama Jesú í gröf þar rétt hjá, áður en hvíldardagurinn færi í hönd. Fyrirgefðu okkur. Við erum að fylgja líkama Drottins eftir. Allir eru velkomnir. En förum, hvíldardagurin nálgast. Af hverju þurftu þeir að taka hann af lífi? Ef hann var frá Guði, af hverju leyfði hann þeim að lífláta sig? Ég spurði allra þessara spurninga. Jesús hafði vald yfir illum öndum. Jafnvel hinir dauðu hlustuðu á hann. Gat hann ekki stöðvað þetta? Ég fylgdi honum í þrjú ár og vonaði að hann væri Messías, sá sem lofað var. Svo var hann farinn. Og hvað átti ég að gera? Þetta er sorgleg saga. En endirinn er dýrlegur. Snemma á sunnudagsmorgninum, þremur dögum eftir krossfestingu Jesú, fórum við aftur að gröfinni og tókum með okkur ilmsmyrsl til að smyrja líkama hans. Steininum hefur verið velt frá. Pétur… Jakob... Jóhannes… Hlustiði. Steininum hefur verið velt frá! Við fórum inn en líkami Drottins okkar var farinn. Þeir hafa tekið Drottinn úr gröfinni og við vitum ekki hvar þeir hafa lagt hann! Ha? Er líkami Drottins okkar horfinn? Farið og sjáið sjálfir. Þegar Pétur var búin að athuga gröfina fór hann aftur til hinna lærisveinanna. En ég var kyrr fyrir utan, hugsaði og grét. Hermennirnir hljóta að hafa tekið hann, eða farísearnir. Þeir deyddu allt sem við vonuðum á. Þeir hefðu að minnsta kosti getað skilið líkama hans eftir fyrir okkur. Kona, hví grætur þú? Þeir hafa tekið Drottinn minn í burtu, og ég veit ekki hvert þeir hafa farið með hann. Kona, því grætur þú? Að hverjum leitar þú? Herra, ef þú hefur borið hann burt, þá segðu mér, hvar þú hefur lagt hann svo að ég geti sótt hann. María. Meistari! Snertu mig ekki! Ég er ekki enn stiginn upp til Föðurins. Þú ert lifandi, Drottinn! En farðu til bræðra minna og segðu þeim frá. Þú hefur ekki gleymt okkur. Guð hefur ekki yfirgefið okkur. Segðu þeim frá. Ég hef séð Drottinn! Ég hef séð Messías! Lifnaði hann við? Já. Hvernig? Dauðinn gat ekki haldið honum. Af hverju þurfti hann þá að deyja? Til að sigra dauðann. Ó, ég skildi það ekki þá, en Jesús birtist okkur nokkrum sinnum eftir það, og kenndi okkur. Mörg hundruð árum áður en Jesús kom höfðu spámennirnir sagt fyrir um komu Messíasar í Biblíunni og að hann myndi þjást. Jesaja skrifaði, “en hann var særður vegna vorra synda og kraminn vegna vorra misgjörða, hegningin sem við höfðum til unnið kom niður á honum, og fyrir hans benjar urðum við heilbrigð.” Spámaðurinn Móses sagði: “hver sá sem hangir á tré er bölvaður af Guði.” Þegar Jesús dó á krossinum, tók hann á sig okkar bölvun, mína bölvun syndar og dauða. Fórn hans og upprisa leysti okkur úr klóm þess illa, bjargaði okkur frá öflum dauðans og hann frelsaði okkur frá ótta og skömm. Guð lofaði forföður okkar Abraham þessari blessun, þegar hann sagði að allt fólk jarðarinnar myndi öðlast blessun fyrir hann. Allt fólk? Líka konur? Jesús kallaði mig “dóttur Abrahams.” Þú ert dýrmæt dóttir, dóttir sem hann þráir að blessa, eins og konuna sem hann læknaði af 12 ára blóðláti... eða eins og mig. Engin okkar þarf að lifa í ótta og skömm. Okkur þarf ekki lengur að líða eins og við séum ósýnilegar og ekki sé hlustað á okkur. Jesús sagði um sjálfan sig: “Andi Drottins er yfir mér, því að hann hefur smurt mig til að flytja fátækum gleðilegan boðskap. Hann hefur sent mig til að boða bandingjum lausn og gefa blindum sýn. Láta þjáða lausa, og kunngjöra náðarár Dottins.” Jesús snerti fólk, jafnvel konur sem þjáðust af sjúkdómum, voru taldar óhreinar, og hann læknaði þær. Hann kenndi börnum, mönnum og konum, ríkum sem fátækum, réttlátum og syndurum, hann gaf þeim uppreisn æru, og sýndi hversu mikla umhyggju hann ber fyrir öllum. Hann læknaði fólk, rak út illa anda, leysti menn, konur og börn úr fjötrum Satans. Allt þetta sýndi vald hans yfir öllu illu sem og öllum öndum. Jesús reisti dætur og syni upp frá dauðum, hann sýndi vald sitt jafnvel yfir dauðanum. Og þótt Satan og illir andar tryðu því að þeir hefðu unnið sigur þegar Jesús var negldur á krossinn, þá reis hann upp frá dauðum og sigraði að fullu bæði hið illa og dauðann. Var hann þá Messías? Aðeins Messías, þeim sem lofað var frá almáttugum Guði, gæti gert þessi kraftaverk sem Jesús gerði. Og aðeins sá sem hefur slíka umhyggju, kraft og trúfesti sem Jesús sýnir, á skilið traust okkar og fylgni. Þegar Guð skapaði heiminn, skapaði hann mann og konu sem áttu að dvelja í nærveru hans og skynja gleði hans. Það voru áformin. En við trúðum honum ekki og hlýddum ekki boðum hans. Sú skömm aðskildi okkur frá Guði og skaðaði hið nána samband milli konunnar og mannsins. Við höfum haldið áfram í óhlýðninni. Biblían segir, “ Allir hafa syndgað.” Laun syndarinnar er dauði og aðskilnaður við Guð. En Guð var ekki sáttur við aðskilnaðinn við hann og kærleika hans, og að við lifðum í skömm og ótta. Á sama hátt og hann sá um að Abraham fyndi hrút til að fórna í stað sonar hans sendi Guð Jesú til að deyja í okkar stað. Líf Jesú, dauði og upprisa, endurreisti samfélagið milli Guðs og allra þeirra sem vilja snúa sér til hans og fylgja honum. Þetta nána samfélag við almáttugan Guð mun aldrei enda, ekki heldur þegar við deyjum. Á stund dauðans trúði ræninginn á krossinum á Jesú... og Jesú lofaði honum: “Í dag muntu vera með mér í Paradís.” Allir sem setja traust sitt á Jesú munu komast undan eilífum dauða og fá að lifa með Guði um eilífð. Hvernig? Með því að fylgja honum í trú. Hvernig getur hann samþykkt mig? Hann tók við Maríu og mér. Hvernig get ég vitað það? Treystu honum. Biddu til hans. Talaðu við hann. “Guð, Faðir minn á himnum, þú ert heilagur og réttlátur. Takk fyrir að þú elskar mig. Ég hef syndgað gegn þér. Þakka þér að þú sendir Messías sem lofað var, Jesú, til að útrýma bölvun skammar og sektar. Takk fyrir að hann dó í minn stað. Ég vil fylgja frelsara mínum. Þakka þér fyrir að fyrirgefa mér og taka við mér. Amen. Amen. Amen. Þakka þér. Takk. Jesús sagði, “ Mínir sauðir heyra raust mina. Ég þekki þá, og þeir fylgja mér.” Hann þekkir þig Rivka. Og hann elskar þig. Þetta er upphaf eilífs samfélags sem þroskast þegar við kynnumst honum betur og treystum honum meira. Við þroskumst með því að hlýða orði hans, með því að biðja til hans í trú. og með því að eiga samfélag við aðra trúaða. Svo segjum við öðrum frá honum og minnumst þess sem Jesús sagði: “Drottinn blessi þig og varðveiti. Allt vald er mér gefið á himni og á jörðu Farið því og kristnið allar þjóðir, skírið þá til nafns föðurins, sonarins og hins heilaga anda og kennið þeim að halda allt það, sem ég hef boðið ykkur. Og sjá, ég er með yður alla daga, allt til enda veraldarinnar.”
JesusFilm