فٹ بال عام طور تے چمڑے تے ربڑ دا بنیا ہوندااے ربر سلائی کِیتا ہوندا ہے۔ ایہہ کجھ خاص نئیں ہوندا۔ ایہہ دُنیا دے ہر مُلک وِچ لکھاں دی تعداد چے ہوندے نیں ۔ پر جدوں ا یہ میدان وِچ ہوندا اے ۔۔۔ تے پھر کجھ وی ایس تو اہم نئیں ہوندا میدان وِچ ہر اک کھڈاری جاننا چاہندااے کہ ایہہ کتھے وے۔ تماشاہ گاہواں چوں ہر بندہ جوش نال رولا پا رہیا ہوندا اے ۔ اوہناں نُوں گیند دی وجہ توں اپنیاں زِندگیاں بھُلیاں ہوندیاں نیں ۔ جدوں ا وہ ایک کھڈاری دےکول آؤندا اے ، تے اوہناں دا سارادھیان اوسے تے ای ہوندا اے۔ اوس ویلے اوہناں واسطے ہور کوئی شَے یا کوئی بندہ اوہدے توں ودھ کے نئیں ہوندا۔ اوہناں نُوں ایس گل دی پرواہ نئیں ہوندی کہ ایہدے وچ کینا زور لگدا اے، یا بعد چوں اوہناں نُوں کِنی پِیڑ ہووے گی۔ ایتھوں تک کہ اوہ گیند دی حفاظت لئی اپنے جِسماں نُوں اوہدی ڈھال بنا دین گے۔ اوہناں دے کول صرف ایک کم ہوندا اے ۔۔۔ ۔۔۔پئی گیند جِتھوں دا ہے اے اوہنُوں اوہتھے ای لے کے جانا اے ۔ ایک چیز تہانُوں حیران کر سکدی اے پئی یسُوع تہانُوں کیویں تکدا اے ۔ یسُوع نُوں تہاڈے بارے ہر گل دا پتا اے ۔ تے ا وہ تہانُوں ہرحال چے قبول کردا اے، تے اوہ تہاڈی حفاظت کرنا تے تہاڈا خیال رکھنا چاہندا اے۔ ایتھوں تک کہ یسُوع نے اپنی جان وی ایسے ای ایک مقصد لئی دے دِتی۔۔۔ تاں جو تُسی اوتھے پہنچ سکو جِتھوں دے تُسی ہے او مطلب گھر وِچ۔ اوہدے کول ۔ جِتھوں دے تُسی ہے او ۔ میچ ختم ہون توں مگروں ، ہر کوئی سٹیڈیم چوں ٹُر جانداہے۔ پر یسُوع اَج وی تہاڈی اُڈیک رکھی بیٹھا اے ۔ یسُوع تہاڈے نال پیار کردا اے ۔ ہون تہاڈی مرضی اے ۔ اوہدے نال گھر جاؤ تے بھانویں نہ جاؤ۔