1.1 آیا جهان همواره وجود داشته است؟

قصد داری با زندگیت چیکار کنی؟ اما بعضی از مردم، همیشه برای پاسخ دادن به این سوال آماده هستن. می‌خوام پزشک بشم. می‌خوام زیست‌شناس دریایی و یا خلبان بشم. در مورد من، توضیح کاری که انجام میدم اغلب عکس‌العمل مردم رو برانگیخته می‌کنه. شغل من اینه که با مردم راجع به خدا و ایمان صحبت کنم. بعضی وقت‌ها عاشق عکس‌العمل مردمم، چون باعث می‌شه با هم راجع به اعتقادات‌مون گفتگو کنیم. اما بعضی وقت‌ها، از این سوال بدم میاد چون دلم نمی‌خواد کسی فکر کنه من یه تند روی خشک مذهب هستم. نظریاتی که علیه وجود خدا سخن می‌گن همه‌جا شنیده میشن. کتاب‌ها، وبسایت‌ها، و همهٔ مردم این روزها راجع به عدم وجود خدا حرف میزنن. من می‌خوام از سوی دیگهٔ داستان صحبت کنم تا گفتگویی صادقانه رو درباره مسائل ایمانی و اعتقادی، که همه باهاش دست و پنجه نرم می‌کنیم، داشته باشیم. پس بیاید با یه سوال شروع کنیم. از کجا به این نقطه رسیدیم؟ یا بهتره بپرسم همه‌چیز از کجا به وجود اومده؟ آیا کسی یا چیزی جهان رو خلق کرده یا همه‌ چیز خود به خود به‌وجود اومده؟ آیا ممکنه بگیم که جهان همیشه وجود داشته، و داره...؟ و هیچ نقطۀ آغاز و پایانی براش نیست؟ این سوالات هزاران ساله که ذهن فلاسفه رو به خودش مشغول کرده و دانشمندان رو به چالش کشیده. افلاطون رو در نظر بگیرین. او یکی از تاثیرگذارترین متفکرین جهانه. نظریه افلاطون میگه، اگر دیدین چیزی تکون می‌خوره، حتماً چیزی اونو به حرکت در اورده و اگر در تاریخ و زمان به عقب برگردیم منشا تمام حرکات رو پیدا می‌کنین. فرض کنین، خونه هستین و پنجره رو نگاه می‌کنین، می‌بینین که یه توپ داره به سمت‌تون میاد آیا استنباط‌تون اینه که اون توپ همیشه در حال حرکت بوده و در کیهانات از این سمت به اون سو می‌رفته؟ یا بدتر از این، توپ میاد و شیشهٔ پنجره رو می‌شکنه آیا اولین تصورتون اینه که: اوه فکر کنم اون توپ همیشه در حال حرکت بوده. نه، این دیوونگیه. احتمالاً به علت اتفاقی که افتاده فکر می‌کنین. یا فرض کنین چیز عجیبی تو اتاق‌تون پیدا می‌کنین. پیش خودتون نمی‌گین: اوه تا به حال اینو ندیده بودم! بلکه فکر می‌کنین: این از کجا اومده؟ این بخشی از ذات انسانی ماست. سوال چگونگی، همیشه ما رو به سمت یک شخص هدایت می‌کنه. چه کسی اینو تو اتاق من گذاشته؟ چه کسی شیشهٔ پنجره رو شکسته؟ بیاید توپ بزرگتری رو در حرکت تصور کنیم، مثلاً سیاره‌مون. سیارهٔ زیبای سبز و آبی‌مون با سرعت ۷۶,۰۰۰ کیلومتر در ساعت در کهکشان حرکت می‌کنه و با سرعت ۱,۶۰۰ کیلومتر در ساعت دور خودش می‌چرخه. پس سوال اینجاست. چه کسی این حرکت رو آغاز کرده و باعث تداوم این حرکت می‌شه؟ کتاب مقدس با این کلمات آغاز می‌شه: در آغاز… این کلمات پر معنا هستن. این جمله نشون میده جهان ما نقطۀ آغازی داشته. اما آیا این جمله با اکتشافات دانشمندان دربارۀ جهان مطابقت داره؟ در اوایل قرن نوزدهم، ادوین هابل که بخاطر تلسکوپش معروفه با نظریاتش نکات زیادی رو به نظریه "جهان رو به انبساط" اضافه کرد. اون معتقد بود نه تنها جهان رو به انبساطه؛ بلکه جهان از یک نقطه، یعنی ابتدای زمان آغاز شده. دانشمندان قبلا عقیده داشتند که جهان همیشه وجود داشته. اما دانشمندانی مثل هابل به ما نشون دادن که جهان از یک نقطه آغاز شده. نکته اینجاست که، اگر جهان نقطۀ آغازی داشته منطقیه که فکر کنیم یک مسبب جهان رو آغاز کرده. و این که بگیم این نیروی خالق عظیم، باید از خود جهان فراتر باشه هم منطقیه. من فکر می‌کنم، علم و تعلیمات ایمانی ما اعلام می‌کنند که چنین نیروی مهیب خلق کننده‌ای وجود داشته. اگه این نیرو از خدا باشه، می‌تونه توضیح بده که ما چرا اینجا هستیم و حتی می‌تونه توضیح بده: چطور قادر هستیم دربارۀ این موضوع گفتگو کنیم.