6.2 چرا این برای من اتفاق افتاد؟

‫من در شمال ایرلند متولد شدم ‫در دوران سختی‌هامون به عنوان ‫یک پلیس در شمال ایرلند خدمت کردم ‫این برای جامعۀ ما سخت بود ‫در بین تمام سختی‌ها و خشونت‌ها از ‫سه بمب‌گذاری جان سالم به در بردم ‫و سومین بمب‌گذاری باعث ‫شد تقریبا دستمو از دست بدم ‫و پزشکان بهم گفتن با این ‫میزان جراحت باید می‌مُردم. ‫آرنجم خُرد شده بود و دستم تنها به ‫واسطهٔ گوشت به بدنم متصل مونده بود ‫جراحان پیشنهاد کردن که دستم قطع بشه ‫اما من ایمان داشتم که خدا ‫می‌تونه من رو شفا ببخشه ‫به سه بیمارستان فرستادنم تا اینکه ‫تصمیم گرفتن تلاش کنن دستم رو حفظ کنن. ‫اما اونها می‌گفتن دستم قابلیت ‫هیچ کاری رو نخواهد داشت ‫اما امروز، بر خلاف باور همهٔ ‫اونها می‌تونم کاملا از دستم استفاده کنم ‫بخاطر موارد پزشکی از ‫خدمت پلیس مرخص شدم ‫اعتقاد داشتم بدترین چیز‌ها رو تجربه کردم ‫اما پنج سال بعد با همسرم و دو دخترم ‫وقتی از یک جشن تولد به خونه برمی‌گشتیم ‫تصادف وحشتناکی رو با ‫یک خودروی دیگه تجربه کردیم ‫همسرم و دختر کوچکم ‫جون‌شون رو از دست دادن. ‫و دختر بزرگم از کمر فلج شد. ‫وقتی بعد از ۱۰ روز در کما بودن به هوش اومدم ‫به من گفتن که حداقل پنج بار ‫در راه بیمارستان مردم و احیا شدم ‫استخوان جمجمه‌ام آسیب دیده بود. ‫استخوان ابرو، بینی، فک، ‫شانه و دندهام شکسته بود. ‫و ریه‌ام سوراخ شده بود. ‫جراح به خونوادم گفته بود ‫من نمی‌تونم از کما به هوش بیام ‫من ملاقاتی رو تجربه کردم ‫ممکنه این موضوع برای ‫برخی افراد عجیب به نظر بیاد. ‫اما من مسیح رو احساس و ملاقات کردم ‫احساس محبت و صلح و آرامش ‫مسیح من رو منقلب کرده بود ‫هنگامی که به هوش اومدم مادرم به ‫آهستگی موضوع همسر و دخترم رو بهم گفت ‫و صادقانه بگم دلم می‌خواست ‫دوباره به کما فرو برم ‫اما وقتی فهمیدم دختره دیگم به ‫من نیاز داره جنگیدم تا شفا پیدا کنم ‫حتی نمی‌تونم عمق درد‌هایی رو که ‫از اون روز احساس کردم توضیح بدم. ‫ملاقات با مسیح تمام پاسخ‌هایی ‫که نیاز داشتم رو به من نداده بود. ‫اما دو تغییر حیاتی در من به‌وجود آورد. ‫اولا فهمیدم که مسیح در ‫رنج‌های من کنارم حضور داره ‫و در شفا یافتن کامل بدنم و دختر کوچکم. ‫درک کردم که خدا از ‫تمام رنج‌های من عظیم‌تره. ‫پنج هفته بعد از این تصادف داشتم شانه ‫به شانه با دختر چهار ساله‌ام قدم برمی‌داشتم ‫و هر دو داشتیم به سمت ‫امید و شفا گام برمی‌داشتیم ‫داستان شما رو نمی‌دونم و نمی‌دونم ‫چه رنج‌هایی رو تجربه کردین ‫شاید داستان شما هم ‫مثل دوست من دیوید بوده. ‫اما طبق تجربۀ خودم می‌گم گاهی مردم با ‫نیت‌های نیکو جملات بدی رو به زبون میارن ‫مثلا شاید رابطه‌تون رو با کسی که ‫دوست داشتید قطع کردین و کسی بگه: ‫عیبی نداره، فراموشش کن. ‫بازم فرصت و موقعیت برات هست. ‫اول می‌خواین فریاد ‫بزنین: اصلا اینطور نیست! ‫دلم نمی‌خواد فراموشش کنم! ‫یا گاهی مردم میگن همه‌چیز ‫درست می‌شه، نگران نباش ‫واقعاً شاید خشن به نظر بیاد ولی گاهی ‫فقط می‌خواین بهشون بگین ساکت بشن ‫چون نمی‌خواین چیزی درست بشه! ‫نمیخواین چیزی تغییر کنه! ‫می‌خواین به نقطه‌ای که ‫بودین برگردین، فقط همین. ‫مردم قلب نیکو و نیت‌هایی نیکو دارن ‫ولی گاهی جملاتی که می‌گن آزار دهندست ‫چیزی که باید درک کنیم و بپذیریم اینه که ‫در دوران رنج‌ها لازمه کمتر صحبت کنیم ‫و بیشتر با حضورمون دیگران رو خدمت کنیم ‫در انجیل یوحنا، دوستان مسیح، ‫مریم و مارتا به او پیغام رسوندن ‫که برادرشون ایلعازر واقعا ‫بیماره و حالش واقعا بده. ‫اونا دوستان مسیح بودن، ‫و می‌دونستن که حالا که دنیاشون ‫داره از هم می‌پاشه باید مسیح رو بطلبن ‫اما زمانی که مسیح به ‫اونجا رسید ایلعازر مرده بود. ‫خانوادۀ او بدن اونو دفن کرده بودن. ‫اونها اشک ریخته بودن ‫و سوگواری کرده بودن. ‫هنگامی که مسیح به سمت خانهٔ اونها ‫می‌رفت مریم و مارتا هر دو یک چیز گفتن ‫اما هرکدوم به شکلی و در ‫موقعیتی متفاوت اینکار رو انجام دادن ‫اونها گفتن اگر تو اینجا ‫بودی ایلعازر هنوز زنده بود ‫ما هم همین جمله رو به زبان ‫آوردیم شاید نه مثل مریم و مارتا ‫ولی ما هم گاهی چنین ادعایی رو طرح کردیم ‫که خدا در شرایط رنج‌هامون حاضر نبوده. ‫مسیح از خودش دفاع نکرد. ‫او خشمگین نشد، او نگفت من خدا ‫هستم و هرکاری که بخوام انجام میدم. ‫بلکه، نوشته شده: مسیح اشک ریخت. ‫حالا اگر داستان ایلعازر رو شنیده باشین ‫می‌دونین که مسیح رفت و اونو زنده کرد ‫معجزهٔ مسیح در راه بود و شرایط ‫اون دو خواهر بنا بود تغییر کنه ‫اما در سوگواری و رنج و ‫در خشم و اشک ریختن‌شون ‫مسیح با اونها اشک ریخت ‫و باهاشون همدردی کرد. ‫من درباره پاسخ خداوند به ‫رنج‌ها این نکته رو آموختم ‫دوستم دیوید هم همین مساله رو تجربه کرد. ‫خداوندمون مسیح، نه تنها برای ما رنج کشید ‫بلکه در رنج ما با ما سهیمه و همدردی می‌کنه.