Duh sang Teopilus, sedoyo lelampahan ingkang dumados ing kalangan kito sampun kula titipriksa lan kula serat ing buku dados cariyos ingkang tumoto kagem panjenengan, ing pangangkah sageto panjenengan nguningani bilih sedoyo meniko wau saestu leres. Naliko sang Agustus jumeneng noto agung ing Rome lan naliko sang Herodes jumeneng ratu ing Yudea, Gusti Allah ngutus malaikat Jibril manggihi sak wijining prawan soko Nasarèt prawan mau aran Maryam. Ojo wedi Maryam awit kowé olèh sih-kanugrahan ing ngarsaning pangeran. Kowe bakal ngandheg lan mbabar putro kakung, iku asmakno Yesus. Kados pundi, kulo tasih prawan? Sang roh suci bakal nedhai kowe, mulané putro kang bakal miyos iku bakal kasebut suci putraning Allah, kang kratoné langgeng sak lawasé. Maryam budal menyang kutho ing tanah Yehuda perlu nuweni Elizabeth sanake kang ugo lagi ngandek lawan ilo. Mbak Elizabeth! Maryam? Oh kadangku Maryam! Kowe kuwi wanito kang paling binerkahan. Binerkahono awing kandhutanmu. Sebab naliko aku krungu salammu bayi ing kandhutanku nggronjal kegirangan! Nyawaku ngluhuraké Allah. Lan rohku bebungah ing Allah juru slametku wiwit saiki sak akehe turun bakal nyebut aku rahayu. Ee.. wargo Nasarèt… Sang noto Agustus ndhawuhi supaya jarake cacah jiwa ing tanah jajahan Galileo lan Yudea. Wong kabeh kudu ndaftarake diri sak wiji-wijiné ing kutho kelairané dhéwé-dhéwé. Maryam mangkat menyang Betlehem ing tanah Yudea ndaftarke diri bareng karo Yusuf pacangané. Nanging ora éntuk kamar penginepan, panginepan kang ono mung kandang kang nisto. Kacarito ing jajahan kono ono pangon-pangon kang njogo pepantan ing kéwané ing bengi iku. Dumadakan ono malaikating pangéran, jumeneng ing sak cedake sarto podo kasorotan cahyo kamulyaning pangeran. Dino iki wis miyos juru slametmu yoiku sang Kristus kang jumeneng Gusti. Poro pangon podo rerikatan ndeleng sang jabang bayi kang sumeleh ing pamakanan. Yo pangon iku kang nyebarake injil kang kawitan bab wiyosé sang juru slamet