"प्रिय थेओफिल, आपल्या साठी त्या क्रमाप्रमाणे त्या गोष्टी लिहितो आहे. ज्या आपल्यामध्ये घडल्यात. यासाठी विप्रत्ये गोष्टीचा संपूर्ण सत्य आपल्याला समजावं. ज्या काळी कैसर आगुस्त हारूनचा सम्राट आणि महान हेरोद यहूदीचा राजा होता, देवानं गॅब्रियल देवदूतालानाझरेत नगराच्या एका कुमारीकडे पाठवलं, जिचं नाव मरिया होतं. हे मरिये, भीव नकोस. कारण देवाची कृपा तुझ्यावर झाली आहे. तू गरोदर राहशील आणि तुला पुत्र होईल. त्याचे नाव तू येशू ठेव. हे कसं शक्य आहे? कारण मी कुमारी. पवित्र आत्मा तुझ्यावर येईल. त्यामुळे ते पवित्र बाळक परात्पर देवाचा पुत्र म्हणले जाईल. त्याच्या राज्याचा कधीच अंत होणार नाही. मरिया आपली बहीण अलिशिबाला भेटायला यहुदियात एक नगरात गेली. ती पण आश्चर्यकारकपणे गर्भवती होती. अलिशिबा! -मरिये, माझ्या बहीणी. तू सर्व स्त्रियांमध्ये अधिक धन्य आहेस. धन्य ते बाळक ज्याला तू जन्मलेशील. तुझ्या आशीर्वाद ऐकतात. माझ्या उदरातील बाळानं आनंदाचा उडी मारली. माझा जीव निश्चित प्रभुला थोर मानतो. आणि माझा आत्मा माझ्या तारणारा देवात आनंदी आहे. आतापासून सर्व पिढ्या मला धन्य म्हणतील. नासरेचचे सर्व लोक हो ऐका. नाझरेथचे सर्व लोक हो ऐका. अगस्तु कैसर नं हुकूम दिला आहे की गालील आणि यहुदा प्रांताच्या सर्व लोकांची जनगणना व्हावी म्हणून सर्व लोकांनी आपापल्या मूळ गावी जाऊन नावनोंदणी करावी. आणि मरिया ही यहुदियातल्या बेतलेहेम गावी आपल्या वांङ्गीशे झालेल्या जोसेपाबरोबर नोंदणी करायसाठी गेली. पण त्यांना राहायला कुठं जागा मिळाली नाही. जे एकमात्र ठिकाण त्यांना मिळालं ते होतं एक गोठा. त्याच परिसरात काही मेंढपाळ रात्रीच्या वेळी आपले कळप राखत होते. तेव्हा देवाचा प्रकाश त्यांच्या डोळ्यांत उभारायला आणि देवाच्या महिम्याचा तेज सख्ख होति पसरला. आज तुमच्यासाठी दाविदाच्या गावात तारणारा जन्माला आहे. तोच ख्रिस्त प्रभू आहे. मेंढपाळ धावत-धावत नवीन जन्मलेल्या गव्हाणीत निजलेल्या बालकाला पाहायला आले. ते जे प्रथम लोक होते ज्यांनी कुमारी मातेद्वारा जन्मलेल्या तारकाचा शुभ संदेश जाहीर केला.