1. برنده شدن

در بچگی من خیلی همه چیز رو به خودم سخت میگرفتم چون اینو میدونستم که خیلی از کارای معمولی که بچهای دیگر انجام میدادند را من انجام نمیدادم ولی اینو میدونستم که پاداشش رو خواهم دید وهمینطور هم بود .من پیشرفت هر روز خودم رو احساس میکردم و موفقیت رومیدیدم. همه ی بازی های ایالتی را برنده شده بودم و برای دسته یک کالج از سمت دانشگاه میشیگان دعوت شده بودم و به این ترتیب بود که من شاهد این بودم که تمام زحمات من نتیجه داده جوری که به من داشت ثابت می‌شد که راه درستی رو در پیش گرفتم و دارم به اهدافم نزدیک می‌شم اهدافی مثل قهرمان جهان شدن و قهرمان المپیک شدن مهمترین اقدام به نظر من تلاش و کوشش هست برای رسیدن به هدف به این علت که من اینو یاد گرفتم که همه چیز در مورد باختن یا برنده شدن نیست بلکه در مورد اینکه چطوری برنده بشی یا اینکه چطوری بازنده شدی بنابراین وقتی که تمام تلاشتو می‌کنی به خودت این اطمینانو میدی پشیمونی دیگه وجود نداره وقتی که از روی تشک خارج میشی برای اینکه می‌دونی و مطمئنی که همه تلاشتو کردی وقتی برای مسابقات المپیک آماده میشدم آخرین فصل مسابقات دانشگاهی در سال ۲۰۲۲ در میشیگان شاید یکی از سخت‌ترین سال‌های کشتی من بود در تمام زندگیم با رفتن به میشیگان سه بار عنوان قهرمانی آل امریکن، قهرمان بیگ تن قهرمانی NCAA, مقام پنجم قهرمانی جهان را گرفتم در سال ۲۰۱۹، بسیار نزدیک شدم به مدال تا انجایی که شایسته شرکت در بازی های المپیک در توکیو شدم ، همه با فاصله بسیار خوب احساس می‌کردم خیلی تحت فشار هستم وزنم هم خیلی متغیر می‌شد استرس خیلی زیادی داشتم ،چند هفته قبل از مسابقه‌های کشتی المپیک حس کردم که مریض هستم هرچه سریعتر باید به ژاپن می‌رفتم کاملاً خورد و خوراک ،خواب و تمرینم همه چیز مرتب بود جوری که احساس نمی‌کردم تاثیری رو من داشته باشه تا وقتی که متوجه شدم که باید وزن زیادی رو کم کنم و تا اون روز که به اون وزن ایده‌آل رسیدم فکر نمی‌کردم که این بدترین حس زندگیم باشه حقیقتاً بسیار سخت و دشوار بود زمانی که شروع کردم به آبرسانی مجدد و رسوندن مایعات به بدنم هیچ چیزی حال منو بهتر نمی‌کرد حس خیلی بدی داشتم و برای اینکه من نفر اول برتر توی لیست بودم اولین نفر بودم که باید مسابقه می‌دادم توی توکیو من کشتی گرفتم مقابل یک کشتی‌گیر ژاپنی که قهرمان جهان در سال ۲۰۱۷ بود و در نهایت اینجوری تمام شد که در حین مسابقه دچار سرگیجه‌ای شدم که ناشی از کم آب شدن بدنم بود در نهایت کشتی رو باختم و راهی بیمارستان شدم چه روز وحشتناکی چه داستان وحشتناکی چیزی که تو تمام زندگیم آرزوش داشتم و می‌تونست بهترین لحظه زندگیم باشه اینجوری تموم شد که یکی از بدترین لحظه‌های زندگیم شد بودن در جایی که خیلی به رسیدن به اهداف بزرگم نزدیک بودم تا جایی که حس می‌کردم در بهترین شرایط دوران خودمو در میشیگان به پایان می‌رسونم و باختنی به این شکل اونقدر سخت بود که من فکر می‌کنم می‌تونست خیلی آدم‌ها رو از لحاظ روحی از پا در بیاره تا جایی که شاید من می‌خواستم با دنیای ورزش برای همیشه خداحافظی کنم