3. راه خدا

برای چی کشتی میگیرم؟ خب واضحِ که چون به این ورزش اشتیاق و علاقه دارم ولی حس میکنم که خدا این فرصت و نقش رو تو زندگی به من داد. و هر روز بابت این فرصت شکرگذارشم. حس میکنم این مسیری که توش هستم را خدا طراحی کرده. و حسم اینه که خودش منو برای انجامش انتخاب کرده چون، راستش رو بگم، حس میکنم برای این کار زاده شدم. از کشتی خوشم میاد. چالشش رو دوست دارم، روزایی هم هست که دلم نمیخواد تمرین کنم ولی در کل دوستش دارم واشتیاق انجامشو دارم. وقتی وارد سالن میشم، انگار وارد آزمایشگاه شدم، درست مثل یه دانشمند. میرم سراغ کارایی که باید انجام بدم. بنظرم چیزایی که از پدرم یاد گ رفتم از ورزش فرا تره. مثلا همین شخصیتی که الان دارم، آدمی‌ام که محترم‌ام و آدم خوبی که نه ولی دوست داشتنی ام. پدرم هم دوست داشتنیه. اون توی برد و باختاش آدم فروتنیه. ما درک میکنیم که کشتی صرفا یه ورزشه. چیزی نیست که تو رو به عنوان یه انسان تعریف کنه صرفا چون تو یه کشتی گیر ماهری. بنظرم مهمه که بدونیم سختی هایی که ... روی تشک تحمل میکنیم، سختی های زندگی واقعیو راحت میکنن. معتقدم خبر خوب اینه که عیسی مسیح همیشه هواتونو داره. همیشه به دنبالتونه. و بعضی وقتا حس میکنم ما فراموشش میکنیم. اون همچنان بی قید و شرط دوستمون داره. من همیشه حس میکنم باید خیلی فعالیت کنم و وقتی که نمیکنم، حس بدی به خودم میگیرم ولی همیشه باید بدونم که عیسی مسیح هوامو داره چه من دنبالش باشم چه نه، چه اوضاع خوب باشه چه نه. اون هیچوقت مارو ترک نمیکنه. تلاش میکنم از زندگی اون یاد بگیرم. جایی که خودش رو برای پاک کردن گناهانمون فدا کرد. و شاید بخاطر تواضعشه که خیلی تحسینش میکنم. جوری که اون اینکارو کرد، طوری نبود که توجه زیادی رو به خ ودش جلب کنه ولی در نهایت نداش به همه رسید. و خیلی عجیبه که تونست مردم رو شکوفا که و بره توی قلبشون، بدون اینکه سرو صدا و نمایش راه بندازه. هر چند من خیلی سعی میکنم که توی چشم باشم و با مهارت و تکنیک‌ام نمایش راه بندازم و میخوام که بهترین کشتی رو اجرا کنم، چون مدلم اینجوریه... ولی وقتی از تشک خارج میشم، میخوام از طریق عیسی مسیح نشون بدم انسان خوبی هستم و خدا منو اینطور ساخته. نشون بدم که من یه مرد خدام. و اینطوری میخوام که وارد قلباشون بشم. و ایطوریه که یه سری ها طرفدار استوان میشیچ میشن.