7.1 Kiliseler Neden Bu Kadar Karışık?

Pek çok insan aksanımı yadırgıyor ve uyruğumu yanlış biliyor. Bu yüzden açıklamama izin verin. İrlandalıyım ve bunu seviyorum. Avrupa'nın kıyısındaki küçük adadan gelmenin özel bir yanı var. Tabii havasıyla yaşamayı öğrenebilirseniz. İrlandalıların çok misafirperver ve yüksek toplum bilinci var. Birçoğumuzun İrlandalı olmaktan gurur duymasının bir diğer nedeni de boyumuzdan büyük işlere kalkışmamızdır. Yaklaşık 4,5 milyonluk küçük bir ülke olmamıza rağmen dünyanın her yerinde izimizi görebilirsiniz. 1600'lerde dünyaya modern kimyayı ve çikolatalı sütü kazandırdık. 1800'lerde dünyaya Beaufort ölçeğini, dövme makinesini ve denizaltıyı biz kazandırdık. 1900'lerde dünyaya radyoterapiyi, fırlatma koltuğunu ve Titanik'i biz kazandırdık. Biz sadece ürettik, direksiyonun başında değildik. Diğer taraftan, çoğumuz çok soluk bir cilde sahibiz ve kapalı alanlarda bile yanma tehlikemiz var. Antisosyal davranışlar ve içki konusunda kötü bir üne sahibiz. Herkesin bizi aynı kefeye koyması utanç verici olabilir. Hristiyan kimliğim bir bakıma İrlandalı kimliğime benziyor. Hristiyanlığı severken, mütevazı ve kusurlu yolumda İsa'yı izlediğim için gururluyum. Hristiyanların kilisede yaptıkları öyle şeyler var ki, beni utandırıyor ya da daha kötüsü mahcup ediyor. Bu konuyu konuşurken geçmişe sünger çekmek niyetinde değilim. Yıllar içinde neler olduğu konusunda dürüst olmak istiyorum. Ancak Hristiyan kilisesinin iyi, kötü ve çirkin yönlerine bakmadan önce, kilisenin gerçekte ne olduğunu anlamalıyız. Herhangi bir kiliseden bahsetmiyorum. Tüm Hristiyan kiliselerinden bahsediyorum. Belirli bir yerden de bahsetmiyorum. Kiliseler ve katedraller, mobilyaları ve vitray pencereleriyle ne kadar çarpıcı olsalar da, içinde insan olmadan birer binadan ibaretler. Kiliseyi anlamanın en kolay yolu, onu azizlerin müzesi değil, günahkarların hastanesi olarak görmektir. İsa sağlıklı insanların değil hastaların doktora ihtiyacı olduğunu söylemiştir. Ben doğru olduklarını düşünenleri değil, günahkar olduklarını bilenleri çağırmaya geldim. Tanrı'nın İsa'nın ölümüyle sunduğu bağışlama, karşılıksız bir armağandır. Bu kazanabileceğiniz bir şey değil. Hristiyan olmadan önce hayatınızı düzene sokmanız ya da her şeyi yoluna koymanız gerekmiyor. Bu daha çok, hangi durumda olduğunuz ya da yaptığınız yanlış ne olursa olsun, affetmenin huzuruna fırsat vermenin gerçekliğidir. Hristiyan kilisesine yönelik sürekli duyduğum yaygın bir eleştiri var. Bazıları imanlı olmayan insanların çoğu Hristiyan’dan daha nazik, daha ahlaklı olduğunu söyleyecektir. Bu doğru olabilir. Nedenini açıklayayım. Eğer kiliseyi oluşturabilecek tek insan topluluğu İsa'nın üç yıllık hizmeti sırasında karşılaştığı insanlardan oluşsaydı, şok olurdunuz. Bu kilise diğerlerinin yanı sıra sahtekar tüccarlar, hırsızlar, zina yapanlar ve fahişelerle dolu olurdu. Bu insanların hayatlarının dönüşüm geçirdikten sonra aynı kaldıklarını söylemiyorum. Peki ya bu insanlarla İsa’nın yaşamlarını değiştirdikten sadece birkaç gün sonra tanışsaydınız? Onların hikayelerini değil de sadece günahlarını bilen bir kişi olsaydınız, kiliseyi ikiyüzlüler ya da serserilerle dolu diye yargılar mıydınız? Ahlaki davranışlar temel alındığında, pek çok Hristiyan’ın dindar olmayanlarla karşılaştırılamayacağını söyleyebilirim. En iyi ihtimalle, bir Hristiyan gelişim halindedir ve faaliyetteki bir kilise, bazıları duygusal, ruhsal ve ahlaki açıdan gelişirken daha kat etmesi gereken uzun bir yolu olan ve kusurlularla dolu olacaktır.