7.2 Kilisesiz Daha mı İyi Durumdayım?

Din yüzünden çıkan bu kadar savaş varken Tanrı'ya nasıl inanabildiğim bana çok soruldu. Hatta, imanlı insanların Tanrı'ya dair inançlarını bir kenara bırakmaları halinde, dünyanın çok daha iyi ve huzurlu bir yer olacağını söylüyor. Gerçek şu ki, Tanrı'yı denklemden çıkarmanın dünya barışını kesin olarak çözmeyeceğini gösteren kanıtlar var. 20. yüzyıl, tüm yüzyılların en kanlı dönemi olarak tanımlanır. Bu dönemde, 19 yüzyılın toplamından fazla insan öldürülmüştür. 20. yüzyılda Çin, Kamboçya ve Rus rejimlerinin yükselişine tanık olduk. Bu hükümetler din ya da Tanrı inancının olmadığı toplumlar yarattılar ama halklarına karşı şiddet ve ölüm ortamı yaratmaktan sorumluydular. Bu nedenle, şimdiye kadar olan savaşların nedeni olarak dini sorumlu tutmanın haksızlık olacağını düşünüyorum, Hristiyanlığı ve İsa’nın adını kullanarak yapılan acımasız şeylere bakarsanız, bu sarsıcıdır ve bunun bahanesi yoktur. Hindistan'ın bağımsızlığı için mücadele eden Hintli şiddet karşıtı Gandhi bir keresinde şöyle demişti: "Mesih'inizi seviyor ama Hristiyanlarınızı sevmiyorum, çünkü Mesih'inize hiç benzemiyorlar." Gandhi'nin eleştirileri de Hristiyanlığın karanlık dönemlerine işaret etmektedir. Hristiyanlığını iddia eden, ancak adaletsizliğin suçlularından bahsediyordu. Onun düşüncelerini tahmin edebiliyorum. İsa'nın düşmanları sevme ve kötülere iyilik yapma mesajı nasıl savaş ve ölümü meşru kılar? Ortaçağ boyunca Avrupa'daki Hristiyanlar ile Müslümanlar arasında olan Haçlı Seferleri sırasında dökülen kanları düşünün. Her iki taraf da dinleri adına yaptıkları ciddi zulümlerden sorumludur. İsa'nın bu kadar insanın ölümüne nasıl tepki verdiğini merak ediyorum. Ayrıca birçok kişinin Kutsal Kitap'ı köleliğin temeli olarak ve diğerlerinin ırkçılığı yasallaştırmak için kullanması çok üzücü. Bu korkunç bir şey. Bir de liderler arasında cinsel ve fiziksel istismardan suçlu bulunanlar ve bunu örtbas etmek için gayret edenler var. Bir insan bunun olmasına nasıl izin verir? Hristiyanlık ve Hristiyan olduğunu iddia edenler yanlış şeyler yapmış olsalar da, asıl vurgulamak istediğim şey sorunun insanlarda olduğudur. Bizi hep hayal kırıklığına uğratanlar, hata yapanlar insanlardır bu İsa ile alakalı değildir. Çünkü Hristiyanlığı İsa tanımlar, insanlar değil. Bize Tanrı'nın nasıl olduğunu gösteren İsa'dır ve sevgi dolu bir yaşam tarzını örnek alan da İsa'dır. Topluluğunun nefret ettiği kişiler olarak İsa onları sevdi. Topluluğunun öldürmek istediği kişileri İsa bağışladı. Toplumun iğrenç bulduğu kişileri İsa kucakladı ve iyileştirdi. İsa'nın adaletsizliğin kurbanı olduğu ve çarmıhtayken düşmanlarının affedilmesi için dua ettiği asla unutulmamalıdır. Yanlış yapanlar vardır ve bunu İsa'nın adına yaptıklarını söyleyerek haklı olmaya çalışırlar. Ama bu İsa'nın talimatlarından çok farklıdır. Bizi nefret etmeye, saldırmaya, köleleştirmeye ve ilgi göstermek yerine acı çekmeye iten şey açgözlülüğümüz ve güç arzumuzdur. Bu trajik, çünkü İsa'nın nasıl bilinmemiz gerektiğiyle ilgili söylediklerinin tam tersi. “Birbirinize sevginiz olursa, herkes bununla benim öğrencilerim olduğunuzu anlayacaktır."