In the Family

ରିବିକା ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ଥରେ ଥରେ ସକାଳେ ସାରା ସହରଟି ଶାନ୍ତ ଥାଏ । ଦୋକାନୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଦୋକାନ ସଜାଡ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରି ନ ଥାଆନ୍ତି । ରୋମୀୟ ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ୟାରେଡ୍ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ରାସ୍ତାଗୁଡ଼ିକରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ନ ଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଯେପରି ସକାଳର ଥଣ୍ଡା ପବନ ଦ୍ୱିପ୍ରହର ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାତି ଆଡ଼କୁ ପଥ କଢ଼ାଇ ନିଏ, ସେହିପରି ପ୍ରାତଃକାଳର ନୀରବତା କୋଳାହଳ ଓ ସମସ୍ୟା ନିମନ୍ତେ ପଥ ଖୋଲି ଦେଇପାରେ । ମୁଁ ଜାଣେନା ଆଜି ଦିନଟିରେ ମୋ ପାଇଁ କଣ ଅଛି ? ନୋହ! ବାଟରୁ ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ! ପାଖେଇ ଯା! ଆମେ କାହିଁକି ଲୁଚିବା ? ସୁଉ – ଉ! ଆସ୍ ଆମକୁ ମାଆଙ୍କ ସାଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ହେବ! ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ, ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ! ତମେ ଚାଲିଯାଅ । ମରିୟମ୍ କଣ ହେଇଛି ? ମାଆ ବହୁତ ଅସୁସ୍ଥ । କଣ ହେଇଛି ମୋ ଝିଅ ? ତାଙ୍କର କାଶରେ ରକ୍ତ ପଡ଼ୁଛି । ନୋହ! ମୋତେ କୁହ, କେବେଠୁ ତାଙ୍କ କାଶରେ ରକ୍ତ ପଡ଼ୁଛି ? ଆଜିଠୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ସାରା କହୁଥିଲା ତାଙ୍କ ଦେହ ବହୁତ ଗରମ ଅଛି । ଧନ୍ୟବାଦ ମାଉସୀ ତମେ ଆସିଲ । ତୋ ମାଆ କେମିତି ଅଛନ୍ତି ? ଭଲ ନୁହଁ । ତମକୁ ଖୋଜୁଥିଲେ । ମୁଁ ମରିୟମଙ୍କୁ ପଠେଇଥିଲି, କିନ୍ତୁ କିନ୍ତୁ ଏବେ ଆଉ ଉଠେଇ ପାରୁନି । ତୁ ଯାଇପାରୁ ନୋହ । ମୁଁ କଣ କରିବି ଜାଣିପାରୁନି ତୁ ମୋତେ ଡକେଇ ପଠେଇ ଭଲ କଲୁ । ତା ଦେହରେ ଖଇ ଫୁଟୁଛି । ମରିୟମ ପାଣି, ଗାମୁଛା ଓ ଗୋଟିଏ ବେସିନ୍ ଦରକାର, ତୁ ଚଞ୍ଚଳ ନେଇଆ ? ଦାଉଦ ? ତମେ କଣ କରୁଛ ? (ରାଗିବା ସ୍ୱରରେ) କିଛି ନାହିଁ । ମୁଁ ବାହାରକୁ ଯାଉଛି । ଏଇ ଚଟେଇରେ ରକ୍ତ ଲାଗିଛି (ରାଗରେ) ସେଠୁ ମୁଁ କଣ କରିବି ? (ରାଗିଯାଇ) ଦାଉଦ ଦାଉଦ ? ଏବେ ତା ଜ୍ୱର ନିଶ୍ଚୟ କମିଯିବ । ଆମେ ତା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା, ମରିୟମ ପ୍ରିୟ ପିତା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛି ଯେ, ମରିୟମ ଓ ମୁଁ ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ତୁମ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଆସିଛୁ । ମୁଁ ତୁମକୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦଉଛି ଯେ, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ବି ଡାକୁ, ତୁମେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିଥାଅ । ... ପି୍ରୟ ଲୈଲାକୁ ତୁମ ନିକଟକୁ ଆଣୁଛୁ ପ୍ରଭୁ ଆମେ ମାଗୁଛୁ ଯେ, ତୁମେ ତାକୁ ତାର...କଷ୍ଟ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ମୁକ୍ତ କର । ତାକୁ ତୁମେ ସୁସ୍ଥ କର ପ୍ରଭୁ ତୁମେ ତାକୁ ଆମଠାରୁ ବେଶୀ ପ୍ରେମ କର ବୋଲି ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଛୁ ଏବଂ ତୁମର ଆରୋଗ୍ୟକାରୀ ତାକୁ ସମର୍ପଣ କରି ଯୀଶୁଙ୍କ ନାମରେ ମାଗୁଛୁ, ଆମେନ୍ । ମୁଁ ମାଆଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ । ମୋତେ ଲାଗେ ଈଶ୍ୱର ମୋ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି । କାହିଁକି ନୁହେଁ? ମୁଁ ଜାଣେନି । ମୋତେ ଲଜ୍ଜା ଲାଗେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ କିଛି ମାଗିବା ପାଇଁ ମୁଁ କିଏ? କିନ୍ତୁ ମରିୟମ, ଯୀଶୁ ତୁମର ସବୁ ଲଜ୍ଜାକୁ କ୍ରୁଶରେ ନିଜ ଉପରେ ନେଇଛନ୍ତି । ଏବଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ଅଧିକାର ଦେଇଛନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ ପରି କି ମାଆଙ୍କ ପରି ଭଲ ନୁହେଁ । ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବା ପାଇଁ କାହାରି ଉତମତା ନାହିଁ । କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଆମ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପଥ ଖୋଲି ଦେଇଛନ୍ତି । ଏହି ତାଟିଆର ଥିବା ପାଣିକୁ ଦେଖ । ଗୋଟିଏ ବୁନ୍ଦା ରକ୍ତ କିମ୍ବା କାଳି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଣିକୁ ମଇଳା କରିଦେବ । ପାପ ମଧ୍ୟ ଠିକ୍ ସେହିପରି ଝିଅ, ତାହା ଯେତେ ବଡ଼ ବା ଛୋଟ ହୋଇଥାଉନା କାହିଁକି । ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଈଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ସିଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର । ସେ କୌଣସି ପାପକୁ ସହ୍ୟ କରିପାରନ୍ତିନି । କିନ୍ତୁ ଯେପରି ଏସୋବ ପାଣିକୁ ପରିଷ୍କାର କରିଦିଏ, ସେହିପରି ଈଶ୍ୱର ଆମକୁ ଯୀଶୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ମଧ୍ୟଦେଇ ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି । ଯୀଶୁ ସିଦ୍ଧ ଓ ନିଦେ୍ର୍ଦାଷ ଥିଲେ ହେଁ ... ଆମର ପାପ, ଆମ ଅଶୁଚିତାର ଦଣ୍ଡ ନିଜ ଉପରେ ବରଣ ନେଲେ । ସେ ଆମ ପାଇଁ ମଲେ, ଯେପରି ଆମେ ସିଦ୍ଧ ହେବୁ ଆଉ ସେ ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜୀବିତ ହେଲେ ଆମ ଉପରେ ମୃତ୍ୟୁର ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ ଥିଲା, ତାକୁ ଚ୍ଛିନ୍ନ କରି ଲଜ୍ଜା ମୁକ୍ତ କଲେ । ତେଣୁ ଈଶ୍ୱର ଶାନ୍ତି ସ୍ଥାପନ କଲେ । ଆଉ ସେହି ଶାନ୍ତିକୁ ଆମେ ଗ୍ରହଣ କରୁ ଯେତେବେଳେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାତ ମଶୀହ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରୁ ତାଙ୍କ ବଳିଦାନକୁ ସ୍ୱୀକାର କରୁ । ଯେପରି ତୁମେ କରିଛ ମରିୟମ । ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି ଓ ତୁମକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି । ମରିୟମ, ମାଆ କେମିତି ଅଛି? (ଛଳନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ସ୍ୱରରେ) ଓହ୍ଃ, ରିବିକା, ଭଲ ଅଛ ତମେ । ଭଲ ଅଛି ମୌସା, ମୁଁ ଆଶା କରେ ତୁମେ ବି ଭଲ ଥିବ । ମାଆଙ୍କ ଜ୍ୱର କମି ଆସୁଛି । ରିବିକା ମାଉସୀ କେତେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ! ଏ କାହିଁକି ଆସିଛି ଆମ ଘରକୁ? ମୁଁ କଣ ତତେ କହି ନ ଥିଲି, ମୁଁ ତାକୁ ତାର ସ୍ୱାମୀକୁ ପସନ୍ଦ କରେନି ? କିନ୍ତୁ ବାପା, ସେ ମାଆଙ୍କ ସାଙ୍ଗ । ସେ ଜଣେ ଭଲ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ । କିନ୍ତୁ ଆମ ପରି ନୁହେଁ । ତାର ସ୍ୱାମୀ ଜଣେ କର ଆଦାୟକାରୀ ପୁଣି ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଇଏ ନାଜରିତୀୟ ଯୀଶୁର ଜଣେ ଶିଷ୍ୟା । ମାଆ ମୋତେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ କହିଲେ ବାପା । ଓଃ । କଣ ହେଇଛି ଏଠି? ଆମ ସୈନିକଙ୍କୁ କେହି ଆକ୍ରମଣ କରିଛି । ତୁମ ଘରର କେହି ଏଥିରେ ସଂପୃକ୍ତ ବୋଲି ଖବର ମିଳିଛି । ଏହି ଘର? ଅସମ୍ଭବ! ଆମେ ଭଲ ଲୋକ । ଆମେ ଆଇନ୍ ମାନୁ । ତମେ ଜଣେ ଅପରାଧୀକୁ ଆଶ୍ରା ଦେଇଛ, ଘୁଞ୍ଚିଯାଅ । ଏଠି କେହି ଅପରାଧୀ ନାହାନ୍ତି । ଘର ତଲାସ୍ କର । ତମେ ନିଜର ସମୟ ନଷ୍ଟ କରୁଛ । ଭିତରେ କେବଳ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି । ମୁଁ ସାରା ରାତି ଘରେ ଥିଲି, ଆଉ ମୋ ପୁଅ, ମୋ ଜ୍ୱାଇଁ ଭିତରେ ଦେଖ । ପଡ଼ିଆରେ ମେଷପଲ ଜଗୁଥିଲେ । ନା, ଯାଅନି! ମୁଁ ସ୍ତ୍ରୀର ଦେହ ବହୁତ ଖରାପ । ଆସ । ଆମେ ଆଉ କେତେ ବେଳେ ଆସିବୁ । ଓଃ, ମୋ ପୁଅ । ପୁଣି କଣ କଲା ? ସବୁ ଠିକ୍ ଅଛି, ମାଆ । ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେଣି । ମୁଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି । ତା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି । ମୁଁ ବି ତା ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ । ସେ ବହୁତ ଦାମ୍ଭୀକ ଓ ସ୍ୱେଚ୍ଛାଚାରୀ । ମାଆଙ୍କ ଦେହ ଏତେ ଖରାପ, ସେ ପରିବାରର ଦାୟିତ୍ୱ ନେବା କଥା, ପରିବାରର ଯତ୍ନ ନେବା କଥା । କିନ୍ତୁ ତା ବଦଳେ ସେ ଆମକୁ ଆହୁରି ବିପଦରେ ପକାଉଛି । ସେ କେବଳ ନିଜ କଥା ଚିନ୍ତା କରେ । ଈଶ୍ୱର କାହିଁକି ଏମିତି ପ୍ରେମ କରନ୍ତି ଯାହା ତା ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ତାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରିଦିଏ ? ଯୀଶୁ ଥରେ ଜଣେ ଯୁବା ଲୋକର କାହାଣୀ କହୁଥିଲେ, ଯିଏ ସ୍ୱାର୍ଥପର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲା । ଯିଏ କେବଳ ନିଜ କଥା ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲା । ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଶୀଘ୍ର ନିଜର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଦାବୀକଲା । ଯଦିଓ ତା ବାପା ଖୁସି ନ ଥିଲେ, ସେ ଯାହା ମାଗିଲା ଦେଇଦେଲେ । ତାପରେ ସେ ପୁଅ ବିଦେଶକୁ ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ଗଲା । କିନ୍ତୁ ତା ପାଖରେ ଯାହା କିଛି ଥିଲା, ସବୁ ସେ ତାର ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଲାଳସା ଚରିତାର୍ଥ କରିବାରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିଦେଲା । ଅତିଶୀଘ୍ର ସେ ନିଃସ୍ୱ, ବନ୍ଧୁହୀନ ହୋଇପଡ଼ିଲା । ଖୁବ୍ କଷ୍ଟ ପାଇଲା । ଏମିତି କଣ କଲା ? ସେ ତାର ବାପାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲା । ସେ ମନେ ପକାଇଲା ବାପାଙ୍କର ଉଦାରତା ଓ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟକୁ ଆଉ କିପରି ତା ବାପାଙ୍କ ଘରର ଚାକରମାନେ ସୁଦ୍ଧା କେତେ ଯତ୍ନ ଓ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ପାଆନ୍ତି, ସେ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲା ବାପାଙ୍କୁ କହିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲ. ମୁଁ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଓ ତୁମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଛି । ମୁଁ ତୁମ ପୁଅ ହବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ମୋତେ ତୁମର ଜଣେ ଚାକର ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କର । କିନ୍ତୁ ପୁଅକୁ ଦୂରରୁ ଦେଖି ବାପା ତାକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ । ସେ ପୁଅକୁ କୁଣ୍ଢାଇ ପକାଇଲେ, ସେ ତାକୁ ଚୁମ୍ବନ ଦେଲେ । ତାପରେ ତାଙ୍କ ଚାକରମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଶୀଘ୍ର ଯାଅ! ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ଆଣି ତାକୁ ପିନ୍ଧାଅ । ତା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଗୋଟିଏ ମୁଦି ଆଉ ପାଦରେ ଯୋତା ପିନ୍ଧାଅ । ଆଉ ତାପରେ ସବୁଠାରୁ ବହୁମୂଲ୍ୟ ବାଛୁରୀକୁ ଆଣି ମାର ସମସ୍ତେ ମିଶି ଆସ ଭୋଜି କରିବା । କାରଣ, ମୋର ଏଇ ପୁଅଟି ମରିଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ବଞ୍ଚିଛି ସେ ହଜିଯାଇଥିଲା, ଏବେ କିନ୍ତୁ ମିଳିଯାଇଛି । ତା ବାପା ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ହଁ ! ସେ ନିରାପଦରେ ଫେରିଆସୁ ବୋଲି ସେ ଜଗି ରହିଥିଲେ । ତମେ କଣ ଭାବୁଛ ଈଶ୍ୱର ଦାଉଦ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ? ହଁରେ ଝିଅ । ସେ ବି ତାକୁ ଚାହିଁ ବସିଛନ୍ତି । ମୁଁ ଭାବୁଛି ଯଦି ତାଙ୍କ ପୁଅ କିଛି ବଡ଼ ଭଲ କରିଥାଆନ୍ତା ବାପା ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥାଆନ୍ତେ କି ନାହିଁ । ତାଙ୍କର ପୁଅ ଟି ଲଜ୍ଜାଜନକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା, ବାପା ତାକୁ କ୍ଷମା କରିଥିଲେ । ଆଉ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଘରକୁ ଫେରି ଆସି ବାପାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବା ପାଇଁ ପୁଅକୁ ବହୁତ ସାହସ ଦରକାର ହୋଇଥିବ । ମୁଁ ଏବେ ଯାଉଛିରେ ମା, ନହେଲେ ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋତେ ଖୋଜି ଖୋଜି ପଳେଇ ଆସିବେ । ତୋ ପାଇଁ ଏଇଟା ଲମ୍ବା ଦିନ । ତୋ ପାଇଁ ଓ ତୋ ପରିବାର ପାଇଁ ଏହା ଏକ କଷ୍ଟକର ସମୟ । କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ, ଆମର କଷ୍ଟକର ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସୁଦ୍ଧା ଆମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଓ ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା ରଖିପାରିବା ମରିୟମ ଏସବୁ ତୋ ପାଇଁ । ଭାବବାଦୀ ଯିଶାଇୟ ଆଶାର ଏହିପରି ଏକ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କି କହିଥିଲେ, ଈଶ୍ୱର ଯେତେବେଳେ ଆସନ୍ତି, ମରୁପ୍ରାନ୍ତର ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ । ତୋ ମାଆ ଖୋଜିଲେ, ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ଡାକିବାକୁ ଆସିବୁ । ହଁ, ନିଶ୍ଚୟ । ଧନ୍ୟବାଦ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ । କେଉଁ ଚରିତ୍ର ସହ ଆପଣଙ୍କ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଛି ଓ କାହିଁକି ? ଈଶ୍ୱର ତାହାର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣୁଛନ୍ତି ନା ନାହିଁ, ଏ ବିଷୟରେ କାହିଁକି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସନ୍ଦିହାନ ହୁଏ ? ମରିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଉଭୟ ରିବିକା ଓ ଲୈଲା ଉତ୍ତମ ମହିଳା ଅଟନ୍ତି । କେଉଁ ବିଷୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତମ କରେ ବୋଲି ଆପଣ ଭାବନ୍ତି ? ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ, ସେ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିବା ପାଇଁ ଆମେ କଣ କରିବା ଉଚିତ ? ଆମ ପ୍ରତି ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ମନୋଭାବ ବିଷୟରେ ଅପବ୍ୟୟୀ ପୁତ୍ରର କାହାଣୀ ଆମକୁ କଣ କହେ ?