The Wind and the Wells

Rîvka Ba û Bîr Divê em herin! Ez ê vegerim. Em ê dîsa werin. Ez dibêjim ev bes e Nuh. Dayê tu baş î? Tenê hinekî westiya me. Divê ew raweste. De were dayê, em ê te bibin malê, hinekî xwe dirêj bike. Li min biborin. Biborin. Diviya ez neçûma. Xem neke niha Leyla. Ka em te bixin nav nivînê te. Dayê? Çi qewimî? Em dîsa diçûn serdana Amîrayê. Ez dibêjim qey çûnûhatin ji diya te re ne baş bû. Tu dizanî divê dayê xwe newestîne. Çima ji dêvla wê tu neçû? Min cil dişuştin, min nizanibû ku ew çûbûn jî. Keçikno, şer nekin, min xwest ez herim. Ew çima her tim diçe mala Amîrayê? Ji bo alîkariya wan, dike ku xwe bikuje. Nexweşiyên wan xelas nabe, ji dêvla ku ew bimirin, ew ê wê bikujin. Sara, tiştên wisa nebêje. Ev rast e û tu jî dizanî. Divê hin kes wê bisekinînin. Di malbata Amîrayê de çi şaşitî heye? Sara rast dibêje. Ew her car nexweş in. Diya te digot dibe ku ava bîra wan qirêj bûbe. Wê ji wan re got avê ji bajêr bikşînin. Û wan guh da pêşniyara wê. Berî niha çend mehan wan dev ji vexwarina ava bîra xwe berdan û tenduristiya wan bi carekê de baş bû. Lê piştre... Wan got ku ev av gelekî dûr e û kişandina wê dijwar e û dîsa dest bi bikaranîna ava wê bîrê kirin. Wan got ku ev av gelekî dûr e û kişandina wê dijwar e û dîsa dest bi bikaranîna ava wê bîrê kirin. Û hemû dîsa nexweş ketin. Çima? Tu dema xwe û hêza xwe bi kesên wisa bêhiş û nezan re pûç dikî. Wisa neke. Ew fêm nake. Hezkirina wê ya ji te wê kor dike. Ji bo Sara xem neke. Tenê tu raweste. Hinek avê vexwe. Niha razê. Razê. Were keça min. Bavo berpirsiyarî da te. Divê tu nehêlî dayê here wê malê. Tu dibêjî ez rawestim? Tu bawer î ku ew ê li min guhdariyê bike? Ku wê bawer kiribe ku Xwedê gotîye wan bike, ez çi bibêjim jî ew ê bike. Ev ne rast e Dawûd. Dayê guh dide te. Min ji wê re gotibû ji bo civînên hefteyane neçe mala Rîvka. Lê... Bihêle ku ez alîkariya te bikim. Ew bi her awayî diçe. Tu jî diçî û Meryem jî diçe. Ev ne weke hev in! Tu jî diçî û Meryem jî diçe. Ev ne weke hev in! Ne wisa ye, tu wisa difikirî! Ez xemgîn im ji bo gotinên xwe Dawud. Tê bîra min ku dema mixaletiyê hevjînê min cara yekem bacgiriya Romayiyan pêşniyarî Harûn kir, ew gelekî fikirî; ger vî karî bipejirîne wê rûmetdariya xwe winda bike. Ji ber vê yekê ji dêvla ku li mala me ya li Tiberusê bimîne, hat û li vir xebitî. Sedemên birayê te hene ku ji min hez nake. Sara got ez ê te li vir bibînim. Oh, Nûra! Tu çawa yî? Baş im. Lê tu? Ez baş im. Lê tu Meryem? Diya min dîsa nexweş e. Ax, ez li ber ketim. Lê yên din, em baş in. Sipas. Ez hatim ku hin pirsan ji te bikim Rîvka. Pirs? Li ser çi? Ruhê Pîroz. O! Pirsên hêsan. Tu dizanî ez qet pirsên hêsan ji te nakim. Tiştên hêsan ez jixwe têdigihêjim. Bêguman. Çima tu li vir rûnanê? Ez jî alîkariya Meryem bikim, cilên şuştî raxim? Hewa pir hênik e. Rîvka ev Rih, Ruhê Pîroz ê tu li ser diaxivî, tê çi wateyê? Oh, baş e... Berî ku Îsa hilkişe bihuştê, Wî ji şagirtên Xwe re got ku yên baweriya xwe bi Wî anîne wê her tim bi hev re bin. Ne bi bedenê wî; bi Ruhê Wî, bi Ruhê Pîroz, wê bi me re be. Her çiqasî em Wî nebînin jî em ê hebûna Wî ya di nava xwe de hîs bikin; çawa ku em vî bayî hîs dikin. Binerê bê cil çawa di nava pêlên bayê de dilivin, berba dibin. Tu li ser çermê xwe bayê hîs dikî. Tu vê hewaya hênik û pêlên bayê ku di hewayê de difirin dibînî. Bi saya cilan, bi saya pelên darên li ser rûyê erdê û bi saya çermê xwe em dizanin ku ba heye. Em nikarin bayê bibînin; lê em dikarin wê hîs bikin. Em bi vê hêza çavên xwe nikarin Ruhê Pîroz bibînin; lê em dikarin hebûna Wî di xwe de hîs bikin. Em dikarin bandora Wî ya li ser dinyayê, li ser kesên di jiyana me de û li ser jiyana xwe bibînin. Ez hîs dikim ku Ew bi min re ye. Lê her car ne bi min re ye. Ez dibêjim ger me her tim Ew li ba xwe hîs bikira, me nikaribû bi baweriya xwe ya rast bijîyana. Ev rast e Meryem. Em hemû bi bawerîya xwe dijîn, ne bi hestên xwe. Lê em her tim dikarin jiyanek ku xwe dispêre hêza Ruhê Pîroz hilbijêrin. Ma ev ne wekî bayê ku papora masîvaniyê kontrol dike û em têdigihêjin? Ez dibêjim wisa ye. Divê tu babirkê ber bi rewtê ve vekî, ji bo ku ew bayê ragire. Ev tevgereke baweriyê ye. Dema ku em ji Xwedê dixwazin ku me bi Ruhê Pîroz tijî bike bi hêza me beralî dike û rê nîşanî me dide; ev diaya bawerîyê ye. Û çi bibe gava we av ji bîrê kişand? Ew jî ne mîna wê ye ku em bi Ruhê Pîroz tijî dibin? Ev tê çi wateyê Meryem? Vexwarina ava paqij, mîna ji bîra bajêr, me nû dike û jiyanê dide me. Ava bîra Amîrayê qirêj e, wekî rewşa min a hinek caran. Ez dibêjim, carinan ez naxwazim tiştên ku Xwedê ji min dixwazê bikim. Carina ez dixwazim bêhnteng an jî dilteng bim. Ev ne weke wê ye ku mirov dikeve bîreke qirêj? Ez dibêjim ku ew e Meryem. Çi bûye ji bîra Amîrayê? Meryem bitenê ev digot: Bîra qirêj a Amîrayê, dişibe xwezaya me ya bi gunehên me yên berê ve tijî û aliyê me yê xweperest, dilxerab û xapînok. Ava paqij a bîra vir ya li bajêr jî weke Ruhê Xwedê ye. Wisa bifikire. Dema ku me cangorîbûna Îsa a ji bo me pejirand û me têkilî bi Xwedê re danî, em Ruhê Pîroz dixin nava dilên xwe û jiyana xwe. Lê Xwedê qet zorê nadê me ku em bi ya Wî bikin. Em bi nefsa bedenê xwe yê kevin, ku berê me dide hilbijartinên şaş dikarin. An jî em dikarin di Ruhê Pîroz de di hêz û hebûna Xwedê de bijîn. Ew rê nîşanî me dide ku em tiştên baş bikin û Wî kêfxweş bikin. Lê carinan dijwar e ku mirov berê xwe bide jiyana di Ruhê Pîroz de. Weke ji malbata Amîrayê re dijwar bû ku hemû rêya bajêr bimeşin û ava xwe ji bîra paqij bikşînin. Em hînî kevneşopiyên xwe bûne ku ew jî "bîra kevn" e. Lêbelê kengî em berê xwe didin kevneşopiyan û dikevin pey hînbûyinên ne baş, em dikarin ji Xwedê re li gunehên xwe mikur werin. Û em ji Wî re bibêjin ku em xemgîn in. Û piştre em dikarin ji nû ve berê xwe bidin vexwarina ava bîra nû ku jiyana Ruhê Pîroz hêzê dideyê. Wê her tişt dîsa baş bibe. Baş e delalê, têkilîya me bi Xwedê re paqij û nêzîk e dîsa, lê encamên gunehên me jî hene. Û gelek caran divê em bi wan encaman re bijîn. Mixabin min îro hinek av ji bîra kevn kişand. Yanî tu dibêjî çi? Ji bo ku diya min çûbû cem Amîrayê ez dilteng bibûm. Derketina derve lê dihat. Min nikaribû xwe ji dayê aciz bikim, lewra ew nexweş e. Min jî bêhna xwe li te vala kir. Ev ne tiştek rast bû. Tevgera min li gorî Xwedê ne rast bû lêbelê min dengê xwe li te bilind kir. Tu yê li min biborî Meryem? Ax Sara. Ez jî van demên dawî gelekî çûm ser bîra kevin. Ev ba, ev bîr, ez ne bawer im ku min fêm kir. Gelek tişt hene li ser hebûna Xwedê ya li ser rûyê erdê. Ev ji têgihiştina me dûr e. Tişta girîng ev e û ji bîr neke, Ruhê Pîroz ê Xwedê her tim bi me re ye. Her demê, her rojê. Îsa soz da ku Ew ê her tim bi me re be. Ew ê qet dev ji me bernede an jî terka me neke. Û bi Ruhê xwe yê Pîroz Ew di gotinên Xwedê de rastdar e. Em qet ne bitenê ne. Em her tim dikarin li gunehên xwe mikur werin. û wê bîra paqij hilbijêrin. Ew bîr ji hêza wî ya bi bandor e. Xwedê bi min re ye. Ev mizgîniyek xweş e. Erê. Xweş e. Divê ez li diya xwe binerim. Û divê ez herim malê. Hemû axaftina we li ser bîran e. Ez dibêjim carekê Leyla ji min re gotibû Îsa "ava jiyanê" dide hinekan. Ew li ser Ruhê Pîroz diaxivî? Erê, erê. Îsa li Samaryayê, rast li jineke ku ji bîrê av dikşand hat. Meryema Megdelanî li wir bû. Wa! Meryem got hestên li ser rûyê jinikê balkêş bû. Ew bi gotinên Îsa bi tevahî hatibû guhertin. Wê ji wê "ava jiyanê" vexwaribû ya ku Îsa jê re behs kiribû. Ez hinek tiştên li ser dizanim. Ji hingê min jiyana xwe daye Wî ez xwe di nava xwe de gelekî paqij hîs dikim. Weke vexwarina ava herî paqij, herî hênik e û weke mirov ji serî heta binî were şuştin. Dev ji vexwarina wê avê bernede Metê. Û heger carekê tu xwe ji Wî hinekî dûr hîs bikî, li paş xwe binêre bê çi te ji Wî dûr xistiye, li xwe mikur were. Û bêhnê bistîne, wî Ruhê Pîroz bi ewleyî vexwe. Ew serpêhatî ne tenê carekê diqewime; dibe ku car bi car ew serpêhatî dîsa biqewime. Evqas sal, min qet nizanîbû ku ezê bikaribim wisa bijîm. Gumana min ji ber ku tu ji vê ava jiyanê dûr mayî, tu yê giringiya wê bêhtir bizanibî. Niha, divê ez herim. Min soz da Amîrayê ez ê lê bipirsim. Ka ez jî binêrim bê Leyla çawa ye. Gelo ez dikarim bi te re bimeşim Metê? Helbet delalê. Meta Rîvka, te qet ji bîra kevn av kişandiye? Bêguman belê Meryem. Kengî? Her wiha ez ne kêfxweşim ji ber hin tiştên min ji hevjînê xwe re gotine. Ez ji gotinên min ji Sara û Dawud re kirine ne kêfxweş im. Lê bi rastî carinan min gelekî hêrs dikin. Ew weke ku ez hê biçûk im tevdigerin. Ax! Mirov wê her gav me hêrs bikin. Di vê rewşê de şik nîne. Lê her carê bijarteyeke me heye. Li van her du rêyên li pêşiya me binêre. Em dikarin ji van yekê hilbijêrin. Em dikarin di diayan de li Xwedê vegerin û dikarin ji Wî, tiştên ku em bi xwe nikarin bikin bixwazin. Wê nîşanî me bide ku ji mirovên nayê hezkirin em hez bikin. An di dema hêrsê de aramiyê bide me. An jî em dikarin wî dengê nizm ê di nava xwe de bitepisînin; ku berê me bide Xwedê. Û em dikarin ji dêvla wan bi hin kesên din ve biteqin. An jî tiştêkî rikdar û dilteng hilbijêrin. Gelo her ku em pîr dibin ev hêsantir dibe? Wisa, ez bawer im em hînbûyînan dikin; ji bo başiyê an jî xerabiyê. Lê her ku em li hember Xwedê xwedî helwesta spasdarî û guhdariyê bin, ji me re hêsantir e ku em dengê Wî bibihîzin û bersivê bidin Wî. Ya baş mirov her gav rêya xwe hilbijêre. Min ev rê bijart. Başê lêbelê ev rê min nabe cem Amîrayê. Ez dizanim. Sipas ji bo ku tu bi min re meşiya. Ruhê Pîroz çawa dişibe bayê? Çîroka Amîra û bîrên avê li ser jiyana me ya nû ya bi Xwedê re çi nîşanî me dike? Cara dawî we xwe kengî spart "xwezaya xwe ya kevn" û we çi encam jê girt? Çawa em dikarin hînbûyinên ne baş bi awayekî bibandor biguherînin? Hûn di derbarê Ruhê Pîroz de çi hîn bûn?